مقایسه تاثیر روش تدریس ساخت گرایی بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دختر در درس علوم تجربی پایه سوم شهرستان شوشتر در سال تحصیلی ۹۲-۹۳

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر روش تدریس ساخت گرایی بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دختر پایه سوم ابتدایی در درس علوم تجربی شهرستان شوشتر در سال تحصیلی ۹۳–۹۲ انجام شد. نوآوری این مطالعه در تمرکز بر یک روش نوین آموزشی در یک بافت بومی و گروه خاص دانش آموزان دختر است که می تواند راهنمای عملی برای معلمان و برنامه ریزان آموزشی باشد. این پژوهش از نوع کاربردی و نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون–پس آزمون و گروه کنترل بوده و نمونه شامل ۶۰ دانش آموز دختر بود که به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. ابزار گردآوری داده ها آزمون پیشرفت تحصیلی محقق ساخته درس علوم تجربی بود که روایی آن از طریق نظر خبرگان و پایایی آن با آلفای کرونباخ (۰.۸۲) تایید شد. یافته های پژوهش نشان داد که میانگین نمرات پس آزمون گروه آزمایش (۱۷.۸۰) در مقایسه با گروه کنترل (۱۳.۱۰) از نظر آماری معنادار است (p < ۰.۰۱). همچنین تحلیل درون گروهی حاکی از افزایش معنادار نمرات پس آزمون نسبت به پیش آزمون در گروه آزمایش بود، در حالی که گروه کنترل تفاوت معناداری نداشت. نتایج پژوهش حاکی از آن است که روش تدریس ساخت گرایی می تواند موجب افزایش پیشرفت تحصیلی، تقویت انگیزه یادگیری و درک عمیق تر مفاهیم علوم تجربی دانش آموزان دختر شود و توصیه می شود معلمان از فعالیت های آموزشی فعال و مبتنی بر تجربه برای بهبود کیفیت یادگیری استفاده کنند.

کلیدواژه ها:

تدریس ساخت گرایی ، پیشرفت تحصیلی ، علوم تجربی ، دانش آموزان دختر ، آموزش فعال