نقش بازی های آموزشی دیجیتال در کاهش اضطراب ریاضی و افزایش عملکرد حل مسئله

ریاضیات به عنوان یکی از مهارت های اساسی قرن بیست و یکم، اغلب با اضطراب و نگرانی قابل توجهی در میان دانش آموزان همراه است که می تواند مانعی جدی برای یادگیری و موفقیت تحصیلی ایجاد کند. اضطراب ریاضی، حالتی از تنش و اضطراب خاص است که در موقعیت های مربوط به کار با اعداد و حل مسائل ریاضی بروز می کند و عملکرد شناختی را مختل می کند. بازی های آموزشی دیجیتال، با ارائه محیط های تعاملی، جذاب و بدون ترس از قضاوت، ابزاری نوین برای مقابله با این چالش محسوب می شوند. این مقاله با رویکردی تحلیلی و توصیفی، به بررسی نقش این بازی ها در کاهش اضطراب ریاضی و همزمان تقویت مهارت های حل مسئله می پردازد و نشان می دهد که گیمیفیکیشن و یادگیری مبتنی بر بازی، می تواند انگیزه درونی و خودکارآمدی ریاضی دانش آموزان را ارتقا دهد. در این پژوهش، مکانیزم های روانشناختی موثر در بازی های دیجیتال مانند بازخورد فوری، شخصی سازی یادگیری و ایجاد حس چالش پذیری ایمن، مورد واکاوی قرار گرفته است. تحلیل های نظری نشان می دهد که بازی های آموزشی با تبدیل فرآیند یادگیری خشک و رسمی ریاضی به یک فعالیت لذت بخش و پویا، بار هیجانی منفی را کاهش می دهند. همچنین، این بازی ها با ارائه مسائل در قالب های سناریومحور و تعاملی، فرآیند حل مسئله را از یک تمرین مکانیکی به یک فرآیند اکتشافی و معنادار تبدیل می کنند که منجر به درک عمیق تر مفاهیم می شود. نتایج حاصل از این تحلیل نشان می دهد که استفاده هدفمند از بازی های آموزشی دیجیتال می تواند به عنوان یک مداخله آموزشی موثر، هم اضطراب ریاضی را تخفیف دهد و هم عملکرد حل مسئله را بهبود بخشد. این ابزارها با ایجاد جوی مثبت در کلاس درس، افزایش مشارکت دانش آموزان و فراهم کردن بستری برای آزمون و خطا بدون ترس از شکست، به پر کردن شکاف بین توانایی و عملکرد ریاضی کمک می کنند. این مقاله پیشنهاد می کند که ادغام این فناوری ها در برنامه درسی، نیازمند طراحی آموزشی دقیق و نظارت بر محتوای آموزشی است تا اهداف آموزشی در سایه سرگرمی گم نشوند.

کلیدواژه ها:

بازی های آموزشی دیجیتال ، اضطراب ریاضی ، حل مسئله ، گیمیفیکیشن ، یادگیری ریاضی