بررسی رابطه بین هوش هیجانی معلمان و رضایت شغلی در مدارس ابتدایی

هوش هیجانی به عنوان یکی از مولفه های کلیدی موفقیت در حرفه معلمی، نقشی انکارناپذیر در تعاملات آموزشی، مدیریت کلاس و سلامت روان معلمان ایفا می کند. در مدارس ابتدایی که ماهیت تعامل با دانش آموزان نیازمند صبر، همدلی و ثبات هیجانی است، توانایی معلمان در درک و مدیریت هیجانات خود و دیگران می تواند به طور مستقیم بر تجربه کاری آن ها تاثیر بگذارد. این مقاله با رویکردی تحلیلی و توصیفی، به واکاوی رابطه میان هوش هیجانی و رضایت شغلی در مدارس ابتدایی می پردازد و نشان می دهد که معلمانی که از هوش هیجانی بالاتری برخوردارند، به دلیل مدیریت موثر استرس و ایجاد روابط مثبت، سطح رضایت شغلی بالاتری را گزارش می کنند. در این پژوهش، ضمن تبیین ابعاد مختلف هوش هیجانی شامل خودآگاهی، خودمدیریتی، آگاهی اجتماعی و مهارت های ارتباطی، به بررسی مکانیزم های تاثیرگذاری این مولفه بر ابعاد رضایت شغلی مانند رضایت از محیط کار، روابط همکارانه و احساس کفایت شغلی پرداخته شده است. بر اساس تحلیل های نظری، هوش هیجانی به عنوان یک منبع درونی و انطباقی عمل می کند که به معلمان کمک می کند تا با چالش های پیچیده محیط آموزشی مقابله کرده و معنای بیشتری در شغل خود بیابند. همچنین، نقش میانجی عواملی مانند فرسودگی شغلی و تعهد سازمانی در این رابطه مورد بررسی قرار گرفته است. نتایج حاصل از این تحلیل نشان می دهد که همبستگی مثبت و معناداری بین هوش هیجانی و رضایت شغلی وجود دارد؛ به طوری که تقویت مهارت های هیجانی معلمان می تواند به عنوان یک استراتژی موثر برای افزایش بهره وری، کاهش غیبت ها و بهبود جو سازمانی در مدارس ابتدایی عمل کند. این مقاله پیشنهاد می کند که ادغام آموزش مهارت های هوش هیجانی در برنامه های توسعه حرفه ای معلمان، نه تنها سلامت روان آن ها را تضمین می کند، بلکه کیفیت آموزش و پرورش دانش آموزان را نیز ارتقا می دهد.

کلیدواژه ها:

هوش هیجانی ، رضایت شغلی ، معلمان ابتدایی ، سلامت سازمانی ، مدیریت هیجان