راهبردهای آموزشی مبتنی بر مشارکت و اثر آن بر انگیزه درونی یادگیری

راهبردهای آموزشی مبتنی بر مشارکت، به عنوان رویکردی فعال و دانش آموزمحور، نقش مهمی در تقویت انگیزه درونی یادگیری دارند. هدف این مطالعه، بررسی اثرات راهبردهای مشارکتی بر انگیزه درونی دانش آموزان و شناسایی مولفه های موثر در بهبود کیفیت یادگیری است. این تحقیق از نوع مروری-تحلیلی بوده و با استفاده از منابع داخلی و بین المللی، شامل مقالات علمی، پایان نامه ها، کتب تخصصی و همایش های مرتبط، داده ها جمع آوری و تحلیل شده است.نتایج نشان می دهد که یادگیری مشارکتی، فعالیت های پروژه محور و تجربی، بهره گیری از فناوری و ابزارهای نوین آموزشی و ارائه بازخورد هدفمند، تاثیر مستقیم و مثبت بر انگیزه درونی دانش آموزان دارند. یادگیری مشارکتی باعث تقویت مهارت های اجتماعی، تعامل گروهی و احساس مسئولیت دانش آموزان نسبت به فرآیند یادگیری می شود و آنان را به مشارکت فعال و خودتنظیم در یادگیری ترغیب می کند. فعالیت های پروژه محور و تجربی نیز با ایجاد چالش های معنادار و تجربه های عملی، علاقه و کنجکاوی دانش آموزان را افزایش می دهند و مهارت های حل مسئله و تفکر خلاق آنان را ارتقاء می بخشند.بهره گیری از فناوری و ابزارهای نوین آموزشی، مانند کلاس های هوشمند، نرم افزارهای تعاملی و ربات های آموزشی، محیط یادگیری را جذاب و تعاملی می کند و موجب افزایش انگیزه درونی و کاربردی تر شدن یادگیری می شود. بازخورد هدفمند و توصیفی نیز به تقویت خودکارآمدی و اعتماد به نفس دانش آموزان کمک می کند. علاوه بر این، آموزش مهارت های خودتنظیمی و مدیریت زمان، به دانش آموزان امکان می دهد بهره وری بیشتری از فعالیت های مشارکتی و پروژه محور داشته باشند.این مطالعه نشان می دهد که راهبردهای آموزشی مبتنی بر مشارکت، به عنوان یک رویکرد موثر و پایدار، قادرند انگیزه درونی دانش آموزان را تقویت کرده و کیفیت یادگیری، مهارت های شناختی و اجتماعی، و علاقه به تحصیل را بهبود بخشند. یافته ها اهمیت طراحی محیط های یادگیری فعال، جذاب و تعاملی را برای برنامه ریزان و معلمان برجسته می کند.

کلیدواژه ها:

راهبردهای آموزشی مشارکتی ، انگیزه درونی ، یادگیری فعال ، یادگیری پروژه محور ، بازخورد هدفمند ، فناوری آموزشی ، خودتنظیمی