مدرسه به مثابه زیست جهان تربیتی: نقش کنش های فرهنگی در شکل دهی ذهن همدل، نقاد و خلاق دانش آموز

در نظام های آموزشی معاصر، پرورش شایستگی های انسانی فراتر از انتقال دانش نظری، به یکی از اهداف بنیادین آموزش تبدیل شده است. در این میان، تجربه های فرهنگی به عنوان بستری پویا و معنادار، نقش مهمی در شکل گیری توانمندی های اجتماعی و شناختی دانش آموزان ایفا می کنند. پژوهش حاضر با رویکردی تحلیلی–توصیفی، به بررسی نقش تجربه های فرهنگی مدرسه محور در تقویت همدلی، تفکر انتقادی و خلاقیت دانش آموزان می پردازد. یافته ها نشان می دهد مشارکت دانش آموزان در فعالیت های فرهنگی هدفمند، ضمن افزایش حساسیت اجتماعی و درک متقابل، زمینه ساز رشد مهارت های تحلیل، ارزیابی دیدگاه ها و تولید ایده های نو می شود. همچنین، این تجربه ها با ایجاد فضای یادگیری مشارکتی و معناگرا، به تعامل سازنده میان دانش آموزان و محیط آموزشی کمک می کنند. بر این اساس، توجه نظام مند به برنامه های فرهنگی در مدرسه می تواند به عنوان راهبردی موثر در تربیت دانش آموزانی مسئول، خلاق و برخوردار از تفکر انتقادی مورد توجه سیاست گذاران و برنامه ریزان آموزشی قرار گیرد.