هم سخنی انسان و ماشین در آموزش معاصر: بازسازی رابطه معلم و دانش آموز در عصر هوش مصنوعی

تحولات شتابان فناوری های نوین، به ویژه هوش مصنوعی، نظام های آموزشی را با دگرگونی های بنیادین مواجه ساخته است. در این میان، رابطه سنتی معلم و دانش آموز که مبتنی بر انتقال یک سویه دانش بود، جای خود را به الگویی تعاملی، پویا و مشارکت محور داده است. هدف پژوهش حاضر، تبیین نقش هوش مصنوعی در بازسازی و بازتعریف تعامل آموزشی میان معلم و دانش آموز در بستر آموزش معاصر است. این مطالعه با رویکردی تحلیلی توصیفی، به بررسی ظرفیت های هوش مصنوعی در شخصی سازی یادگیری، تقویت بازخورد آموزشی، افزایش مشارکت فعال دانش آموزان و توانمندسازی نقش حرفه ای معلمان می پردازد. یافته ها نشان می دهد که هوش مصنوعی نه تنها جایگزین معلم نیست، بلکه با فراهم سازی ابزارهای هوشمند، زمینه ارتقای تعاملات آموزشی، بهبود کیفیت تدریس و توسعه یادگیری معنادار را فراهم می کند. در نهایت، پژوهش حاضر بر ضرورت بازاندیشی در نقش معلم به عنوان هدایت گر یادگیری و طراحی چارچوب های اخلاقی و تربیتی برای بهره گیری موثر از هوش مصنوعی در آموزش تاکید دارد.