چگونه توانستم گوشه گیری دانش آموزم دیانا را در کلاس بهبود ببخشم؟

۱. بیان مسئله:در جریان تدریس درس ریاضی در پایه یازدهم، متوجه شدم که یکی از دانش آموزان به نام «دیانا» به شدت گوشه گیر و منزوی است. او در طول ساعت درس هیچ گونه ارتباطی با من یا همکلاسی هایش ندارد. وقتی سوالی پرسیده می شود، سرش را پایین می اندازد و حتی اگر بداند پاسخ چیست، دستش را بالا نمی برد. دیانا در فعالیت های گروهی نیز شرکت نمی کند و همیشه سعی می کند در گوشه ای از کلاس نامرئی باشد. این انزوا باعث شده بود که من از میزان یادگیری او بی اطلاع باشم و او نیز از تعاملات سالم آموزشی محروم بماند.۲. اهمیت و ضرورت مسئله:یادگیری مشارکتی و تعامل اجتماعی، بخش مهمی از فرآیند آموزش در مقطع متوسطه دوم است. گوشه گیری می تواند منجر به افت اعتماد به نفس، اضطراب شدید و در نهایت افت تحصیلی شود. درس ریاضی نیازمند گفتگو، تبادل نظر و حل مسئله است و سکوت طولانی یک دانش آموز می تواند نشان دهنده مشکلات عمیق تری باشد. شکستن این سکوت و کمک به دیانا برای ورود به فضای کلاس، برای سلامت روان و پیشرفت تحصیلی او ضروری بود.۳. اهداف اقدام پژوهی:* هدف کلی: کاهش رفتارهای گوشه گیرانه و افزایش مشارکت دیانا در فعالیت های کلاس ریاضی.* هدف جزئی: افزایش اعتماد به نفس دیانا در پاسخگویی به سوالات و ایجاد ارتباط موثر با همکلاسی ها.۴. روش اجرا:برای حل این مشکل، راهکارهای زیر را در نظر گرفتم:* ایجاد رابطه صمیمی و دوستانه خارج از چهارچوب رسمی کلاس.* استفاده از روش «سوال و جواب چشمی» و پرسیدن سوالات آسان در ابتدا برای ایجاد حس موفقیت.* انتصاب دیانا به عنوان مسئولیت های کوچک کلاسی (مانند جمع کردن برگه ها).* استفاده از روش تدریس جفت سازی (Think-Pair-Share) تا او مجبور به صحبت با یک همکلاسی شود.