تحلیل تاثیر انعطاف پذیری سازمانی و دورکاری بر رضایت و انگیزش کارکنان شهرداری

با توجه به تحولات اخیر در محیط های کاری و افزایش اهمیت انعطاف پذیری سازمانی و دورکاری، مدیریت منابع انسانی در سازمان های دولتی، به ویژه شهرداری ها، با چالش های جدی در زمینه ارتقای رضایت و انگیزش کارکنان مواجه شده است. این پژوهش با هدف تحلیل تاثیر انعطاف پذیری سازمانی و دورکاری بر رضایت و انگیزش کارکنان شهرداری انجام شده است. رویکرد پژوهش توصیفی-تحلیلی و همبستگی بوده و جامعه آماری شامل کارکنان رسمی و قراردادی شهرداری است. نمونه گیری به روش تصادفی ساده انجام شد و داده ها از طریق پرسشنامه استاندارد گردآوری گردید. تحلیل داده ها با استفاده از آمار توصیفی و مدل یابی معادلات ساختاری صورت گرفت. یافته ها نشان می دهد انعطاف پذیری سازمانی رابطه مثبت و معناداری با رضایت شغلی کارکنان دارد و دورکاری به طور مستقیم انگیزش کارکنان را افزایش می دهد. همچنین، تعامل میان انعطاف پذیری سازمانی و دورکاری نقش مهمی در تقویت رضایت و انگیزش کارکنان ایفا می کند. نتایج پژوهش بر اهمیت طراحی سیاست های منابع انسانی منعطف و بهره گیری از مدل های دورکاری مناسب در ارتقای بهره وری و انگیزش کارکنان شهرداری تاکید دارد. این یافته ها پیامدهای کاربردی برای مدیریت شهری و توسعه چارچوب های نظری منابع انسانی در سازمان های دولتی ارائه می کند.

کلیدواژه ها:

انعطاف پذیری سازمانی ، دورکاری ، رضایت شغلی ، انگیزش کارکنان ، مدیریت منابع انسانی.