تاثیر استفاده از مدل های طراحی آموزشی مبتنی بر رویکرد حمایتی یاددهنده-یادگیرنده و فناوری اطلاعات بر یادگیری فعال و انگیزه تحصیلی دانش آموزان در درس علوم تجربی در ایران نسبت به سایر کشورها

با پیشرفت فناوری و تغییر رویکردهای آموزشی، استفاده از مدل های طراحی آموزشی مبتنی بر رویکرد حمایتی یاددهنده-یادگیرنده و فناوری اطلاعات، به عنوان عاملی موثر در ارتقای یادگیری فعال و انگیزه تحصیلی دانش آموزان مورد توجه قرار گرفته است. پژوهش های انجام شده در ایران نشان می دهند که به کارگیری مدل هایی مانند Dick & Carey و Gagné & Briggs با تمرکز بر حمایت مستمر یاددهنده از یادگیرنده، موجب افزایش تعامل دانش آموزان، فعال سازی فرایندهای شناختی و ارتقای انگیزه تحصیلی در درس علوم تجربی همچنین، استفاده از فناوری اطلاعات و ارتباطات، از جمله ابزارهای ویدیویی آموزشی و محیط های یادگیری دیجیتال، باعث افزایش مشارکت فعال دانش آموزان و تعمیق یادگیری مفهومی می شود مقایسه مطالعات بین المللی نیز نشان می دهد که در کشورهایی مانند آلمان و ترکیه، بهره گیری سیستماتیک از ابزارهای ویدیویی و روش های گروهی، اثربخشی مشابه یا حتی بالاتری در ارتقای یادگیری فعال و انگیزه تحصیلی دارد با این حال، بررسی ها حاکی از آن است که محدودیت های زیرساختی و آموزش ناکافی معلمان در ایران می تواند مانع کامل شدن پتانسیل این مدل ها شود. یافته های پژوهش حاضر نشان می دهد که ترکیب مدل های طراحی آموزشی حمایتی با فناوری اطلاعات، زمینه ای موثر برای افزایش یادگیری فعال و انگیزه تحصیلی در درس علوم تجربی فراهم می آورد و می تواند الگویی مناسب برای توسعه آموزش فعال در سطح ملی و مقایسه با تجارب بین المللی ارائه دهد.

کلیدواژه ها:

یادگیری فعال ، انگیزه تحصیلی ، مدل طراحی آموزشی ، رویکرد حمایتی یاددهنده-یادگیرنده ، فناوری اطلاعات ، درس علوم تجربی ، ایران.