بررسی رابطه بین نشاط مدرسه و مشارکت دانش آموزان در فعالیت های کلاسی

نشاط مدرسه به عنوان یکی از مولفه های کلیدی کیفیت محیط های یاددهی–یادگیری، نقش تعیین کننده ای در شکل گیری تجربه تحصیلی مثبت و افزایش مشارکت فعال دانش آموزان در فعالیت های کلاسی دارد. در سال های اخیر، کاهش انگیزه، افت مشارکت و بی علاقگی دانش آموزان به فعالیت های آموزشی، نظام تعلیم و تربیت را با چالش های جدی مواجه ساخته است که توجه به ابعاد عاطفی، اجتماعی و روان شناختی مدرسه را ضروری می سازد. پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین نشاط مدرسه و میزان مشارکت دانش آموزان در فعالیت های کلاسی انجام شده است و می کوشد با تبیین مفهومی این دو سازه، ارتباط متقابل آن ها را در بستر مدرسه تحلیل کند. این مطالعه با رویکرد توصیفی–تحلیلی و بر پایه مرور نظام مند منابع نظری و پژوهش های داخلی انجام شده است. نتایج تحلیل ها نشان می دهد که مولفه هایی همچون روابط مثبت معلم و دانش آموز، فضای حمایتی کلاس، احساس تعلق به مدرسه، امنیت روانی و جذابیت محیط یادگیری، به طور معناداری با افزایش مشارکت رفتاری، شناختی و عاطفی دانش آموزان در فعالیت های کلاسی مرتبط هستند. همچنین، نشاط مدرسه به عنوان یک عامل تسهیل گر، می تواند انگیزش درونی دانش آموزان را تقویت کرده و زمینه ساز مشارکت پایدار آنان در فرآیند یادگیری شود. بر اساس یافته ها، توجه نظام مند مدیران و معلمان به ایجاد و تقویت نشاط مدرسه، نه تنها به بهبود جو آموزشی می انجامد، بلکه مشارکت فعال دانش آموزان و در نهایت ارتقای کیفیت یادگیری را نیز به دنبال دارد. نتایج این پژوهش می تواند برای برنامه ریزان آموزشی، مدیران مدارس و معلمان در راستای طراحی مداخلات موثر تربیتی مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

نشاط مدرسه ، مشارکت دانش آموزان ، فعالیت های کلاسی ، جو مدرسه ، یادگیری فعال