آینده پذیری در تعلیم وتربیت و مسئولیت اخلاقی مدرسه در برابر نسل های بعد در بستر تحولات معاصر

تحولات معاصر، مدرسه را با موقعیت هایی روبه رو کرده است که در آن ها پاسخ های آماده کارساز نیست و تربیت باید توان مواجهه سنجیده با تغییر را در کنار حساسیت اخلاقی تقویت کند. این مقاله آینده پذیری را به منزله توان تشخیص موقعیت، سنجش پیامدها و انتخاب مسئولانه توضیح می دهد و آن را از پیش بینی گری یا مهارت آموزی پراکنده جدا می سازد. سپس مسئولیت اخلاقی مدرسه در برابر نسل های بعد به عنوان تعهدی که در تصمیم های روزمره و فرهنگ مدرسه نمود پیدا می کند تبیین می شود و نشان داده می شود که این مسئولیت با شیوه مواجهه با خطا، تعارض، مشارکت و توزیع فرصت ها پیوند دارد. با تکیه بر منابع داخلی مرتبط با آینده پژوهی آموزشی، مدرسه آینده و مسئولیت پذیری اجتماعی، دلالت هایی ارائه می شود که به طراحی موقعیت های یادگیری مسئله محور، تقویت گفت وگو و استدلال، و همسوسازی ارزیابی با توان تحلیل و پاسخ گویی کمک می کند. در نهایت، تاکید می شود که آینده پذیری اخلاق مدار زمانی پایدار می ماند که میان یادگیری، فرهنگ مدرسه و نقش حرفه ای معلم هماهنگی برقرار شود و تربیت به سمت پرورش تصمیم گیری سنجیده و رفتار مسئولانه حرکت کند.

کلیدواژه ها:

آینده پذیری ، مسئولیت اخلاقی ، مدرسه ، تحولات معاصر ، فرهنگ مدرسه ، تصمیم گیری مسئولانه ، معلم آینده پژوه ، یادگیری مسئله محور