نقش معلم در ایجاد انگیزه پایدار برای یادگیری دانش آموزان

این مقاله به بررسی نقش حیاتی معلم در پرورش و حفظ انگیزه پایدار یادگیری در دانش آموزان می پردازد. انگیزه پایدار، که برآمده از علایق درونی، احساس شایستگی و درک از ارزش یادگیری است، برای موفقیت تحصیلی بلندمدت و یادگیری مادام العمر ضروری است. در حالی که انگیزه های بیرونی (مانند نمره یا تشویق) می توانند در کوتاه مدت موثر باشند، اما پایداری یادگیری نیازمند ریشه گذاری عمیق تر است. این پژوهش با رویکرد مروری-تحلیلی، ضمن تکیه بر چارچوب های نظری برجسته ای چون نظریه خودتعیین گری (SDT)، نظریه انتظار-ارزش، و ذهنیت رشد، به تحلیل سازوکارهای موثر معلم در حمایت از این فرآیند می پردازد. یافته های تحلیلی نشان می دهند که معلمان با حمایت از خودمختاری دانش آموزان، فراهم آوردن فرصت هایی برای تجربه شایستگی، تقویت ارتباطات مثبت، و معنادار ساختن محتوا، می توانند پایه های انگیزه درونی را مستحکم سازند. همچنین، نقش ارزشیابی تکوینی و مدیریت کلاس در ایجاد محیطی امن برای خطا و تلاش مورد تاکید قرار گرفته است. با توجه به چالش های نظام آموزشی ایران، راهکارهای عملی برای تبدیل نظریه ها به اقدامات موثر در کلاس درس ارائه می شود تا معلم به عنوان یک تسهیل گر فعال در مسیر یادگیری دائمی دانش آموزان ایفای نقش کند.

کلیدواژه ها:

انگیزه پایدار ، نظریه خودتعیین گری ، حمایت از خودمختاری ، ذهنیت رشد ، ارزشیابی تکوینی ، نقش معلم ، خودتنظیمی یادگیری.