شناسایی علل ناخن جویدن دانش آموزان و ارائه راهکارهای علمی جهت حل مشکل با رویکرد حمایت روانی و آموزشی

جویدن ناخن یکی از واکنش های رهاسازی اضطراب است که در کودکان شایع بوده و برخی کودکان از مرحله مکیدن شست به این عادت روی می آورند. یافته های اپیدمیولوژیک نشان می دهد که مشکلات انضباطی و اختلالات رفتاری در مدارس نسبت به گذشته افزایش یافته و شدت این رفتارهای نامطلوب نیز افزایش یافته است. با توجه به اهمیت بهداشت روانی دانش آموزان و بر اساس رسالت معلمی که همواره مسائل آموزشی، تربیتی و روانی دانش آموزان را در اولویت قرار داده ایم، در این پژوهش به بررسی و رفع مشکل ناخن جویدن برخی دانش آموزان پرداخته شده است. بر اساس تحقیقات، افرادی که ناخن های خود را می جویند، معمولا بی قرار، مضطرب و دارای انرژی زیاد هستند و حتی در خواب آرامش کافی ندارند. بررسی های اولیه نشان داد که دانش آموز مورد نظر در شرایط تنش، اضطراب، کنجکاوی یا عادت ناخن جویدن را انجام می دهد. با توجه به اینکه ادامه این عادت می تواند سلامت جسمی و روانی دانش آموز را تهدید کند، علل آن در محیط خانواده و مدرسه بررسی و با استفاده از تجربیات خود، همکاران و مطالعات تخصصی، راهکارهای موثری ارائه و اجرا شد. این پژوهش با استفاده از روش های مشاهده، مصاحبه و بررسی اسناد انجام گردید و نتایج آن نشان دهنده کاهش رفتار ناخن جویدن و بهبود وضعیت روانی و آموزشی دانش آموز بود.

کلیدواژه ها:

عادات دهانی ، جویدن ناخن ، دانش آموزان ، آموزش پژوهی