معلم پژوهنده در عصر فناوری: چگونه هر معلم می تواند پژوهشگر کلاس خودش باشد؟

این پژوهش به بررسی ابعاد نظری و عملی تبدیل نقش سنتی معلم به معلم پژوهنده در پرتو تحولات فناورانه روزافزده می پردازد. در عصری که داده ها به ارزشمندترین منبع تصمیم گیری تبدیل شده اند، هدف اصلی این مقاله، ارائه یک چارچوب تحلیلی برای توانمندسازی معلمان جهت تبدیل شدن به پژوهشگران کلاس درس خود از طریق ادغام روش پژوهش عملیاتی (Action Research) با ابزارهای تحلیل داده های یادگیری (LA) است. مبانی نظری پژوهش بر مفاهیم تامل گری (Schön، ۱۹۸۳) و چرخه پژوهش عملیاتی (Kemmis & McTaggart، ۲۰۰۷) استوار است و چارچوب سواد ترکیبی TPACK (Mishra & Koehler، ۲۰۰۶) به عنوان مدل اصلی برای تلفیق موثر فناوری (T)، روش تدریس (P) و محتوا © معرفی می شود. تحلیل ها نشان می دهد که فناوری ها، موانع جمع آوری و تحلیل داده ها را کاهش داده و امکان بازخورد سریع تر و شخصی سازی شده تر را فراهم می آورند. این پژوهش با بررسی پیشینه های مرتبط، تاکید می کند که موفقیت این تحول، مستلزم توسعه حرفه ای نظام مند، آموزش سواد پژوهشی-فناورانه، و ایجاد فرهنگ سازمانی حامی پژوهش است. در نهایت، با برجسته ساختن چالش های اخلاقی و عملیاتی، این مقاله مسیری را برای پژوهش های آینده در زمینه نهادینه سازی پژوهش معلم در نظام آموزشی مبتنی بر داده ترسیم می کند.

کلیدواژه ها:

معلم پژوهنده ، پژوهش عملیاتی ، تحلیل داده های یادگیری (LA) ، توسعه حرفه ای معلم ، سواد ترکیبی فناورانه تربیتی (TPACK) ، تامل گری ، آموزش مبتنی بر شواهد.