تاثیر آموزش غیرمستقیم ارزش های اخلاقی بر رفتار دانش آموزان ابتدایی

این پژوهش با هدف بررسی تاثیر روش آموزش غیرمستقیم ارزش های اخلاقی بر بهبود و شکل دهی رفتارهای مطلوب در دانش آموزان دوره ابتدایی انجام شده است. در دنیای امروز که تغییرات اجتماعی و فرهنگی پیچیدگی های فراوانی را به همراه داشته، انتقال شفاهی و مستقیم اصول اخلاقی کارایی کمتری یافته است. لذا، رویکردهای غیرمستقیم که بر مشاهده، تقلید، زمینه سازی محیطی و تجربه فعال تاکید دارند، اهمیت بیشتری پیدا کرده اند. روش پژوهش حاضر، توصیفی–تحلیلی بوده و از طریق مرور جامع ادبیات نظری و تجربیات مرتبط داخلی و خارجی، به تحلیل سازوکارهای اثرگذاری این نوع آموزش پرداخته شده است. نتایج نشان می دهد که آموزش غیرمستقیم از طریق داستان سرایی، بازی های نقش آفرینی، الگوبرداری فعال از معلم و ایجاد محیط کلاسی مبتنی بر احترام متقابل، منجر به درونی سازی پایدارتر ارزش هایی چون صداقت، مسئولیت پذیری، همدلی و همکاری در دانش آموزان ابتدایی می گردد. این مقاله با تشریح مبانی نظری مرتبط با رشد اخلاقی کودک و ارائه راهکارهای عملی، بر ضرورت بازنگری در شیوه های آموزش اخلاق در دوره ابتدایی تاکید می ورزد.

کلیدواژه ها:

آموزش اخلاق ، آموزش غیرمستقیم ، رفتار دانش آموزان ، دوره ابتدایی ، رشد اخلاقی