توسعه روابط عمومی در جهت پیشگیری از فردگرایی عصر جهانی شدن

امروزه نقش روابط عمومی ها در دستگاه ها و سازمان های دولتی و خصوصی، بسیار پیچیده است، یکی از عواملی که در سرنوشت هر موسسه، گروه و فرد اهمیت و ارزش اساسی دارد و آنها را در رسیدن به اهداف یاری می دهد، کیفیت رابطه آنها با افراد و موسساتی است که با آن سروکار دارند و همچنین افکار عمومی جامعه ای که در آن به فعالیت مشغولند. هر اندازه این ارتباط به طور مفیدی مستقر و به شکل موثری گسترش یافته باشد، به همان اندازه آن فرد، گروه و موسسه در دستیابی به اهداف خود موفق خواهد بود، اکنون به عنوان یک اصل اساسی در مدیریت پذیرفته شده که افراد و موسسات برای رسیدن هرچه بهتر و راحت تر به مقاصد خود نیازمند برقراری ارتباط، حسن رابطه و درک متقابل و توسعه تفاهم با یکدیگر و عموم مردم است. روابط عمومی با استفاده از ابزارها و فعالیت های خاص حرفه ای به ایجاد سازش و تفاهم بین سازمان و گروه های مخاطب دست می یابد واز رهگذر این گونه فعالیت ها می تواند فرهنگ صحیح و پویا را تبلیغ کند، اینجاست که مخاطب شناسی به عنوان یکی از وظایف روابط عمومی اهمیت می یابد. هرگاه روابط عمومی ها توانستند در قامت نهادهایی پویا و کارآمد، با بهره گیری از شیوه های جدید ارتباطی و اطلاع رسانی، گفتمان سازی کرده، نیازهای مخاطبان را پاسخ گفته و مهندسی افکار عمومی را به دست گیرند؛ موفق ظاهر شده و در رشد و بالندگی سازمانی موثر خواهند بود.

کلیدواژه ها:

دکترای حقوق عمومی ، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران جنوب