بررسی تاثیر بازخورد سازنده معلم در بسترهای آموزشی حضوری و مجازی بر تاب آوری تحصیلی، انگیزش پیشرفت و امید به آینده دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر بازخورد سازنده معلم در بسترهای آموزشی حضوری و مجازی بر تاب آوری تحصیلی، انگیزش پیشرفت و امید به آینده دانش آموزان دوره متوسطه اول انجام شد. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی همبستگی از نوع مدل یابی علی بود. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانش آموزان دوره متوسطه اول مدارس دولتی شهر زنجان در سال تحصیلی ۱۴۰۴–۱۴۰۳ بود که بر اساس آمار تقریبی، تعداد آنان حدود ۱۲ هزار نفر برآورد شد. با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای و بر اساس جدول مورگان، ۳۷۵ دانش آموز به عنوان نمونه پژوهش انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه بازخورد سازنده معلم (پژوهشگرساخته، ۱۴۰۳)، پرسشنامه تاب آوری تحصیلی مارتین و مارش (۲۰۰۶)، پرسشنامه انگیزش پیشرفت هرمنز (۱۹۷۰) و پرسشنامه امید به آینده اسنایدر و همکاران (۱۹۹۱) بود. داده ها با استفاده از آمار توصیفی و استنباطی و به کارگیری آزمون های ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه در نرم افزار SPSS تحلیل شدند. نتایج تحلیل ها نشان داد بازخورد سازنده معلم تاثیر مثبت و معناداری بر تاب آوری تحصیلی (p<۰.۰۱, β=۰.۵۴)، انگیزش پیشرفت (p<۰.۰۱, β=۰.۵۷) و امید به آینده دانش آموزان (p<۰.۰۱, β=۰.۵۱) دارد. همچنین نتایج رگرسیون چندگانه نشان داد بازخورد سازنده معلم توانست ۳۷ درصد از واریانس ترکیبی تاب آوری تحصیلی، انگیزش پیشرفت و امید به آینده را تبیین کند (R²=۰.۳۷, p<۰.۰۱). یافته های پژوهش حاضر بیانگر آن است که بازخورد سازنده معلم، به عنوان یکی از مولفه های مهم تعامل آموزشی، می تواند نقش موثری در ارتقای سازگاری تحصیلی، افزایش انگیزش برای پیشرفت و تقویت نگرش مثبت دانش آموزان نسبت به آینده در هر دو بستر آموزشی حضوری و مجازی ایفا کند و توجه به آن می تواند به بهبود کیفیت فرآیند یاددهی–یادگیری در نظام آموزشی منجر شود.

کلیدواژه ها:

بازخورد سازنده معلم ، تاب آوری تحصیلی ، انگیزش پیشرفت ، امید به آینده