تاثیر مهارت های ارتباطی بر کاهش تعارضات دانش آموزان ابتدایی

تعارض های بین فردی در دوره ابتدایی یکی از چالش های مهم محیط های آموزشی به شمار می رود که می تواند بر سلامت روانی، مشارکت آموزشی و کیفیت یادگیری دانش آموزان تاثیر منفی بگذارد. یکی از راهکارهای موثر برای کاهش این تعارض ها، تقویت مهارت های ارتباطی در میان دانش آموزان است. هدف پژوهش حاضر بررسی نقش مهارت های ارتباطی در کاهش تعارض های دانش آموزان دوره ابتدایی و تبیین ابعاد آن در محیط مدرسه است. این پژوهش با رویکرد توصیفی–کیفی انجام شده و داده ها از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته با معلمان و مدیران، بحث های گروهی با دانش آموزان، مشاهده کلاس های درس و بررسی اسناد آموزشی گردآوری شده است. تحلیل داده ها با استفاده از روش تحلیل محتوا و کدگذاری باز و محوری صورت گرفت. یافته ها نشان داد تقویت مهارت هایی مانند گفت وگوی موثر، گوش دادن فعال، همدلی و بیان مناسب احساسات نقش معناداری در کاهش تعارض های کلامی و رفتاری دانش آموزان دارد. همچنین نقش معلم به عنوان الگوی ارتباطی و تسهیل گر تعاملات مثبت بسیار تعیین کننده است. در مجموع، توسعه نظام مند مهارت های ارتباطی می تواند به ایجاد محیطی امن، مشارکتی و حمایت گر در مدارس ابتدایی منجر شود.

کلیدواژه ها:

مهارت های ارتباطی ، تعارض دانش آموزان ، دوره ابتدایی ، تعامل اجتماعی