فاصله بین آموزش شهری و روستایی و راهکارهای کم کردن آن

فاصله آموزشی میان مناطق شهری و روستایی یکی از چالش های اساسی نظام های آموزشی، به ویژه در کشورهای درحال توسعه، به شمار می رود و نقش مهمی در بازتولید نابرابری های اجتماعی و اقتصادی ایفا می کند. این پژوهش با هدف تحلیل ابعاد مختلف شکاف آموزشی شهری و روستایی و شناسایی عوامل موثر بر شکل گیری و تداوم آن انجام شده است. نتایج بررسی ها نشان می دهد که تفاوت در توزیع منابع آموزشی، کیفیت و دسترسی به نیروی انسانی متخصص، شرایط اقتصادی و فرهنگی خانواده ها و میزان بهره مندی از فناوری های آموزشی، از مهم ترین عوامل ایجاد این فاصله هستند. نابرابری در این حوزه نه تنها موجب کاهش کیفیت یادگیری و افت تحصیلی دانش آموزان روستایی می شود، بلکه پیامدهای بلندمدتی همچون کاهش فرصت های ادامه تحصیل، محدودیت در اشتغال و تضعیف توسعه انسانی را به دنبال دارد. یافته ها همچنین نشان می دهد که کاهش این شکاف نیازمند رویکردی عدالت محور، سیاست گذاری هماهنگ و توجه هم زمان به مدرسه، خانواده و جامعه محلی است. در نهایت، تاکید می شود که ارتقای عدالت آموزشی می تواند زمینه ساز توسعه پایدار و افزایش سرمایه انسانی در سطح ملی باشد.

کلیدواژه ها:

فاصله آموزشی ، آموزش شهری و روستایی ، عدالت آموزشی ، توسعه پایدار