بررسی رابطه شوخ طبعی معلمان با جذابیت تدریس

جذابیت تدریس یکی از عوامل مهم در بهبود کیفیت آموزش و یادگیری دانش آموزان است. ویژگی های شخصیتی معلمان، از جمله شوخ طبعی، می تواند نقش موثری در افزایش جذابیت تدریس ایفا کند. پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین شوخ طبعی معلمان و جذابیت تدریس انجام شد. روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی است و جامعه آماری شامل معلمان مدارس متوسطه شهرستان تهران بود. ابزار جمع آوری داده ها پرسشنامه استاندارد شوخ طبعی معلمان و جذابیت تدریس بود. نتایج نشان داد که بین شوخ طبعی معلمان و جذابیت تدریس رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. همچنین، استفاده هوشمندانه از شوخ طبعی موجب افزایش انگیزش، مشارکت فعال و رضایت دانش آموزان شد. این پژوهش نشان داد که کلاس های جذاب و شاداب که در آن معلم از طنز و شوخ طبعی استفاده می کند، یادگیری فعال و مهارت های اجتماعی دانش آموزان را تقویت می کند. یافته ها حاکی از آن است که معلمان می توانند با بهره گیری از شوخ طبعی، محیط آموزشی موثرتر و دلپذیرتری ایجاد کنند. نتایج این مطالعه برای برنامه ریزان آموزشی، مدیران مدارس و معلمان قابل استفاده است و می تواند راهنمایی برای بهبود کیفیت تدریس و ارتقای تجربه یادگیری دانش آموزان باشد.

کلیدواژه ها:

جذابیت تدریس ، شوخ طبعی ، معلمان ، انگیزش دانش آموزان ، یادگیری فعال