بررسی نقش هوش مصنوعی در تقویت پژوهش گری معلمان

پژوهش گری معلمان به عنوان یکی از ارکان اساسی توسعه حرفه ای و بهبود کیفیت نظام های آموزشی شناخته می شود و نقش مهمی در ارتقای تفکر انتقادی، حل مسئله و تصمیم گیری آگاهانه در محیط های آموزشی دارد. در سال های اخیر، پیشرفت های چشمگیر در حوزه هوش مصنوعی افق های تازه ای را برای تقویت توانمندی های پژوهشی معلمان فراهم کرده است. ابزارها و سامانه های مبتنی بر هوش مصنوعی می توانند فرآیندهای مختلف پژوهش از جمله شناسایی مسئله، جستجوی هدفمند پیشینه پژوهش، سازمان دهی اطلاعات علمی، تحلیل متون پژوهشی و پشتیبانی از نگارش علمی را تسهیل کنند. این فناوری ها با کاهش بار شناختی و صرفه جویی در زمان، به معلمان امکان می دهند تمرکز بیشتری بر تحلیل عمیق، تفسیر یافته ها و نوآوری پژوهشی داشته باشند. از سوی دیگر، هوش مصنوعی می تواند به عنوان یک ابزار یادگیری حرفه ای، زمینه توسعه مهارت های پژوهشی مستمر و یادگیری مادام العمر معلمان را فراهم سازد. با این حال، بهره گیری موثر از هوش مصنوعی در پژوهش گری معلمان مستلزم برخورداری از سواد فناورانه و پژوهشی، آگاهی از محدودیت ها و توجه به ملاحظات اخلاقی و حرفه ای است. این مقاله با رویکردی تحلیلی و بر اساس مرور و تحلیل انتقادی پژوهش های معتبر و به روز، به بررسی نقش هوش مصنوعی در تقویت پژوهش گری معلمان می پردازد و تلاش می کند ضمن تبیین فرصت ها، چالش ها و الزامات کاربرد این فناوری، چارچوبی مفهومی برای استفاده آگاهانه و مسئولانه از هوش مصنوعی در توسعه پژوهش حرفه ای معلمان ارائه دهد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، پژوهش گری معلمان ، توسعه حرفه ای ، سواد پژوهشی ، نوآوری آموزشی