نقش مدرسه و آموزش و پرورش در رشد توانایی، خلاقیت و ایجاد روحیه آموزش محوری دانش آموزان

خلاقیت موهبتی الهی و همگانی است که ظهور آن مستلزم پرورش آن است لذا مدرسه می تواند عاملی موثر در رشد توانایی های خالق کودکان و نوجوانان باشد. فضای آموزشی به عنوان یکی از مهم ترین فضاهای شهری باید مورد توجه قرار گیرد. زیرا اولین محیط خارجی رسمی که دانش آموزان بیشترین وقت خود را بعد از خانه در آن می گذرانند مدرسه است و فرزندان ما در آن قرار گرفته و حداقل ۵ ساعت از ساعات مفید خود را در آن سپری می کنند. از سویی دیگر، برای همه ما روشن است که در ایران برنامه و روش های آموزش در مدارس نه تنها خلاقیت پرور نبوده بلکه با روش های غیرمنطقی و قالبی هرگونه فرصت را برای ظهور این توانایی ها در دانش آموزان از بین برده است و نیز روش های سنتی تدریس و آموزش دانش آموزان دیگر پاسخگوی نیازهای متنوع آنان نیست. و نیز با توجه به اینکه در تعلیم و تربیت جدید فضای کالبدی مدرسه نه تنها یک محیط خشک و بی روح و فاقد تاثیر در فرایند یادگیری محسوب نمی گردد بلکه به عنوان عاملی زنده و پویا در کیفیت فعالیت های آموزشی و تربیتی دانش آموزان ایفای نقش می کند. همانطور که روانشناسان محیط معتقدند شرایط کالبدی تاثیر انکارناپذیری بر رفتار و افکار انسان دارد.

کلیدواژه ها:

آموزش ، مدرسه ، خلاقیت ، رشد توانایی ، آموزش محوری