بررسی اثربخشی آموزش مبتنی بر یادگیری تعاملی بر امید تحصیلی و عاطفه تحصیلی تحصیلی دانش آموزان متوسطه شهرستان ساوجبلاغ

پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی آموزش مبتنی بر یادگیری تعاملی بر افزایش امید تحصیلی و عاطفه تحصیلی تحصیلی دانش آموزان متوسطه شهرستان ساوجبلاغ انجام گرفت. پژوهش از نظر ماهیت داده های جمع آوری شده، جزو مطالعات کمی، از حیث هدف، جزو مطالعات کاربردی و از نظر شیوه، یک مطالعه ی نیمه تجربی طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل است. جامعه آماری این پژوهش، شامل کلیه دانش آموزان دانش آموزان متوسطه شهرستان ساوجبلاغ در سال ۱۴۰۴-۱۴۰۳ بودبه این منظور با روش نمونه گیری خوشه ای چند مرحله ای در بین ۴۰ نفر از دانش آموزان ابتدایی اجرا شد که ۲۰ نفر از آنان به عنوان گروه کنترل و ۲۰ نفر دیگر گروه آزمایشی را تشکیل می دادندو از آن ها آزمون امید تحصیلی و عاطفه تحصیلی تحصیلی گرفته شد . ابزار گردآوری داده ها دو پرسشنامه مقیاس امید تحصیلی ریف: پرسشنامه استاندارد عاطفه تحصیلی تحصیلی شافلی و همکاران ۲۰۰۲ و برنامه آموزشی یادگیری تعاملی برگرفته از کتاب درمان متمرکز بر یادگیری تعاملی گیلبرت(۲۰۱۰) بود. در نهایت نمرات استخراج شده از پرسشنامه ها در نرم افزار SPSS ۲۳ وارد شده و مورد تحلیل آماری قرار گرفت. نتایج تحلیل نشان داد که اجرای این برنامه آموزشی به طور معناداری باعث افزایش امید تحصیلی و عاطفه تحصیلی تحصیلی دانش آموزان شد. لذا پیشنهاد می شود که با دعوت از روانشناسان و تشکیل کارگاه های آموزشی،به مبتنی بر یادگیری تعاملی و تکنییک های افزایش عاطفه تحصیلی تحصیلی پرداخت همچنین اطلاعات بیشتری در غالب بروشور، فیلم، مجله و... درباره تاثیرات آموزش مبتنی بر یادگیری تعاملی بر عاطفه تحصیلی تحصیلی ، جهت افزایش آگاهی معلمان، دانش آموزان، والدین و تولیدکنندگان، توزیع گردد.

کلیدواژه ها:

آموزش مبتنی بر یادگیری تعاملی ، امید تحصیلی ، عاطفه تحصیلی تحصیلی