بررسی حکمرانی عمومی و خصوصی در مسیر ایران آینده با عنوان انسان در تراز نهج البلاغه

حکمرانی در ایران فردا،نیازمند الگویی است که هم پاسخگوی چالش های پیچیده جامعه مدرن باشد و هم ریشه در ارزش های دینی و فرهنگی این سرزمین داشته باشد. مقاله حاضر با عنوان «انسان در تراز نهج البلاغه: چارچوبی برای حکمرانی عمومی و خصوصی در مسیر ایران آینده»، در پی کشف و استخراج اصولی از نهج البلاغه به عنوان گوهری از میراث حکمت اسلامی-شیعی است که می تواند نقشه راهی برای تنظیم رابطه حکومت (بخش عمومی)، بازار (بخش خصوصی) و جامعه (مردم) در افق آینده ایران ترسیم کند. با استفاده از روش تحلیل محتوای کیفی و با استناد به متون معتبر داخلی و خارجی، استدلال می شود که محور قرار گرفتن «انسان تراز نهج البلاغه» – انسانی عادل، مسئول، عاقل و امانتدار – می تواند معیاری برای نقد و ارزیابی هر دو مدل حکمرانی عمومی و خصوصی باشد. این مقاله نشان می دهد که از منظر نهج البلاغه، حکمرانی مطلوب، نه دولتی صرفا مداخله گر و نه بازاری کاملا آزاد، بلکه حکمرانی حکمت محور و مسئولیت پذیر است که در آن، بخش عمومی بر اساس عدالت، شایسته سالاری و خدمت گزاری اداره می شود و بخش خصوصی در چارچوب اخلاق اقتصادی، رعایت انصاف و پرهیز از احتکار و استثمار به فعالیت می پردازد. در نهایت، این الگو می تواند به همگرایی بین کارایی اقتصادی، عدالت اجتماعی و تعالی اخلاقی در مسیر پیشرفت ایران بیانجامد.

کلیدواژه ها:

کلیدواژگان: حکمرانی ، نهج البلاغه ، بخش عمومی ، بخش خصوصی ، انسان اقتصادی ، اخلاق حکمرانی ، عدالت ، ایران آینده.