آینده تعامل انسان و ماشین در محیط های یادگیری: از دستیاران هوشمند تا واقعیت ترکیبی
محل انتشار: هشتمین کنگره ملی علوم انسانی و اولین کنگره ملی نقش آموزش و پرورش در توسعه پایدار: از تئوری تا عمل
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 24
فایل این مقاله در 16 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
HUMAN09_239
تاریخ نمایه سازی: 12 بهمن 1404
چکیده مقاله:
این مقاله به بررسی آینده تعامل انسان و ماشین در محیط های یادگیری: از دستیاران هوشمند تا واقعیت ترکیبی می پردازد. هوش مصنوعی می تواند با ارائه راهکارهای نوین، یادگیری شخصی سازی شده، دسترسی به آموزش را برای همگان تسهیل کند، و فرآیندهای اداری و آموزشی را بهینه سازی نماید. از جمله کاربردهای کلیدی هوش مصنوعی در آموزش می توان به سیستم های تدریس هوشمند، ارزیابی خودکار تکالیف، ارائه بازخورد شخصی سازی شده به دانش آموزان، و ایجاد محیط های یادگیری تعاملی اشاره کرد (Holmes et al., ۲۰۱۹). با این حال، چالش هایی نیز در مسیر پیاده سازی هوش مصنوعی در آموزش وجود دارد که از جمله آن ها می توان به نگرانی های مربوط به حریم خصوصی داده ها، سوگیری الگوریتمی، و نیاز به آموزش معلمان برای استفاده موثر از این فناوری ها اشاره کرد (Seddon et al., ۲۰۲۱). در ایران نیز، پژوهش های متعددی به بررسی کاربردهای هوش مصنوعی در آموزش پرداخته اند. در نهایت، این مقاله تاکید می کند که استفاده موثر از هوش مصنوعی در آموزش و پرورش مستلزم توجه به ملاحظات اخلاقی، سرمایه گذاری در زیرساخت های فناوری، و آموزش نیروی انسانی متخصص است. با برنامه ریزی دقیق و رویکردی مسئولانه، می توان از پتانسیل هوش مصنوعی برای ایجاد تحول مثبت در آموزش و پرورش بهره مند شد."
کلیدواژه ها:
نویسندگان
سهیلا پورمحمدی
دبیر آموزش و پرورش
معصومه مظاهری
دبیر آموزش و پرورش
رحیمه فتح پور علمداری
دبیر آموزش و پرورش
خورشید علیجانی
دبیر آموزش و پرورش
محبوبه هاشمزهی
دبیر آموزش و پرورش