تحلیل چالش ها و ارائه استراتژی های نوین برای افزایش تعامل دانش آموزان در محیط های یادگیری دیجیتال
محل انتشار: هشتمین کنگره ملی علوم انسانی و اولین کنگره ملی نقش آموزش و پرورش در توسعه پایدار: از تئوری تا عمل
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 29
فایل این مقاله در 12 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
HUMAN09_238
تاریخ نمایه سازی: 12 بهمن 1404
چکیده مقاله:
هدف از این مقاله، بررسی تحلیل چالش ها و ارائه استراتژی های نوین برای افزایش تعامل دانش آموزان در محیط های یادگیری دیجیتال است. آموزش آنلاین و ترکیبی، با ارائه انعطاف پذیری زمانی و مکانی، دسترسی گسترده به منابع آموزشی، امکان شخصی سازی فرآیند یادگیری، کاهش هزینه ها، و توسعه مهارت های دیجیتال، فرصت های بی نظیری را برای بهبود کیفیت و دسترسی به آموزش فراهم می کنند (Hodges et al., ۲۰۲۰; Moore et al., ۲۰۱۱; Dhawan, ۲۰۲۰). در ایران نیز، آموزش آنلاین و ترکیبی به عنوان راهکاری برای گسترش عدالت آموزشی و پاسخگویی به نیازهای متنوع فراگیران مورد توجه قرار گرفته است (قاسمی و همکاران، ۱۳۹۸؛ حسینی و همکاران، ۱۳۹۹). با این حال، این روش ها با چالش هایی جدی نیز مواجه هستند. شکاف دیجیتال، به ویژه در مناطق محروم و کم برخوردار، دسترسی عادلانه به آموزش آنلاین را با مشکل مواجه می کند (Van Dijk, ۲۰۲۰; OECD, ۲۰۱۹). نیاز به خودانضباطی و مهارت های یادگیری مستقل، از دیگر چالش های پیش روی فراگیران در محیط های آنلاین است (Broadbent & Poon, ۲۰۱۵; Zimmerman, ۲۰۰۲). کاهش تعاملات اجتماعی و حس تعلق به جامعه یادگیری، می تواند انگیزه و عملکرد فراگیران را تحت تاثیر قرار دهد (Rovai, ۲۰۰۲; Tinto, ۱۹۹۳). مسائل مربوط به ارزیابی و سنجش دقیق و معتبر دانش و مهارت های فراگیران، از دیگر چالش های مهم در آموزش آنلاین است (Joughin, ۲۰۰۷; Boud & Falchikov, ۲۰۰۷). علاوه بر این، کیفیت محتوای آموزشی و مهارت های تدریس مدرسان در محیط های آنلاین، نقش حیاتی در موفقیت آموزش آنلاین و ترکیبی ایفا می کند (Harasim, ۲۰۰۰; Anderson, ۲۰۰۸)برای مواجهه با این چالش ها و بهره برداری کامل از فرصت های آموزش آنلاین و ترکیبی، لازم است که سیاست گذاران، ارائه دهندگان آموزش، معلمان، و فراگیران، با یکدیگر همکاری کنند و راهکارهای مناسبی را برای رفع موانع و بهبود کیفیت ارائه آموزش ارائه دهند. توسعه زیرساخت های فناوری، ارائه آموزش های مهارت های یادگیری مستقل، ایجاد فرصت های تعامل اجتماعی، بهبود روش های ارزیابی، و ارتقاء کیفیت محتوا و مهارت های تدریس مدرسان، از جمله اقداماتی هستند که می توانند به تحقق این هدف کمک کنند. این مقاله، با بررسی جامع فرصت ها و چالش های آموزش آنلاین و ترکیبی، تلاش می کند تا راهکارهایی عملی برای بهبود کیفیت و اثربخشی این روش های نوین آموزشی ارائه دهد و به سیاست گذاران و دست اندرکاران نظام آموزشی در جهت طراحی و پیاده سازی برنامه های آموزشی موفق کمک کند.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
منیژه زهدی قراگوزلو
دبیر آموزش و پرورش
معصومه گرجیان
دبیر آموزش و پرورش
زهرا احمدی
دبیر آموزش و پرورش
فاطمه سلطانی
دبیر آموزش و پرورش