چالش ها و راهکارهای آموزشی دانش آموزان ناشنوا با رویکرد بررسی موانع یادگیری و ادغام آموزشی

آموزش دانش آموزان ناشنوا همواره یکی از چالش برانگیزترین حوزه های در نظام های آموزشی محسوب می شود. فقدان حس شنوایی، به عنوان اصلی ترین کانال دریافت اطلاعات در آموزش سنتی، مانع جدی در دستیابی این دانش آموزان به محتوای آموزشی، توسعه زبانی و مهارت های اجتماعی ایجاد می کند. هدف این پژوهش، بررسی و تبیین چالش های متعدد آموزشی فراروی دانش آموزان ناشنوا و ارائه راهکارهای عملیاتی برای غلبه بر این موانع با تاکید بر اسناد بالادستی جمهوری اسلامی ایران است. این مقاله با استفاده از روش کتابخانه ای و مرور نظام مند منابع، به بررسی موانع ارتباطی، کمبود منابع آموزشی تخصصی، عدم کفایت نیروی انسانی ماهر و چالش های ادغام در مدارس عادی می پردازد. یافته ها نشان می دهد که اگرچه تکنولوژی های کمکی و وسایل کمک شنوایی پیشرفت کرده اند، اما هنوز شکاف عمیقی میان توانایی های بالقوه این دانش آموزان و فرصت های آموزشی فراهم شده وجود دارد. راهکارهای پیشنهادی شامل توسعه زبان اشاره استاندارد، به کارگیری معلمان توانمند در آموزش ویژه، استفاده از فناوری های آموزشی نوین و بازنگری در روش های ارزشیابی است. نتایج این پژوهش می تواند به سیاست گذاران آموزشی و برنامه ریزان درسی کمک کند تا محیطی فراگیر و عدالت محور برای تمامی دانش آموزان، فراتر از محدودیت های جسمی، فراهم آورند.

کلیدواژه ها:

دانش آموزان ناشنوا ، آموزش ویژه ، چالش های آموزشی ، ادغام آموزشی ، زبان اشاره ، فناوری آموزشی ، عدالت آموزشی