رابطه تدریس با روش بدیعه پردازی در کلاس درس با رشد خلاقیت و تفکر فعال دانش آموزان

هدف پژوهش حاضر، بررسی رابطه بین تدریس با روش بدیعه پردازی در کلاس درس و رشد خلاقیت و تفکر فعال دانش آموزان است. پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، توصیفی–همبستگی است. جامعه آماری شامل دانش آموزان … بود که … نفر به روش تصادفی طبقه ای انتخاب شدند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه روش تدریس بدیعه پردازانه معلم، پرسشنامه خلاقیت دانش آموزان و پرسشنامه تفکر فعال بود. روایی ابزارها با نظر خبرگان و پایایی آن ها با ضریب آلفای کرونباخ تایید شد. تحلیل داده ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه انجام گرفت. نتایج نشان داد بین تدریس بدیعه پردازانه و خلاقیت دانش آموزان رابطه مثبت و معنادار وجود دارد (p<۰.۰۱). همچنین تدریس با روش بدیعه پردازی پیش بینی کننده معنادار تفکر فعال دانش آموزان است. این یافته ها بر ضرورت جایگزینی شیوه های تدریس سنتی با رویکردهای بدیعه پردازانه در کلاس درس تاکید دارند.

کلیدواژه ها:

تدریس بدیعه پردازانه ، خلاقیت ، تفکر فعال ، کلاس درس ، دانش آموزان