تاثیر مداخلات شناختی–رفتاری بر کاهش مشکلات تحصیلی دانش آموزان دارای اختلال یادگیری

اختلالات یادگیری از مهم ترین چالش های آموزشی دوران مدرسه به شمار می روند که می توانند موجب افت تحصیلی، کاهش انگیزش، اضطراب آموزشی و مشکلات هیجانی در دانش آموزان شوند. این اختلالات معمولا در مهارت های پایه ای همچون خواندن، نوشتن و ریاضیات نمود پیدا می کنند و در صورت عدم مداخله موثر، پیامدهای بلندمدتی بر مسیر تحصیلی و اجتماعی افراد بر جای می گذارند. یکی از رویکردهای نوین و اثربخش در کاهش مشکلات تحصیلی دانش آموزان دارای اختلال یادگیری، مداخلات شناختی–رفتاری است که با تمرکز بر اصلاح باورهای ناکارآمد، آموزش مهارت های خودتنظیمی و تقویت رفتارهای تحصیلی مطلوب طراحی می شود. این رویکرد تلاش می کند تا با تغییر الگوهای فکری منفی، کاهش اضطراب تحصیلی و افزایش خودکارآمدی، زمینه بهبود عملکرد آموزشی را فراهم آورد. شواهد پژوهشی نشان می دهد که ترکیب راهبردهای شناختی مانند بازسازی افکار منفی با تکنیک های رفتاری نظیر تقویت مثبت و خودنظارتی، تاثیر قابل توجهی بر کاهش مشکلات تحصیلی دارد. پژوهش حاضر با هدف تبیین نقش مداخلات شناختی–رفتاری در کاهش مشکلات تحصیلی دانش آموزان دارای اختلال یادگیری انجام شده و می کوشد با ارائه چارچوبی علمی، راهکارهای عملی برای بهبود وضعیت آموزشی این گروه از دانش آموزان پیشنهاد دهد.واژگان کلیدی: اختلال یادگیری، مداخلات شناختی–رفتاری، مشکلات تحصیلی