نقش فناوری های نوین در بهبود کیفیت آموزش در مدارس متوسطه

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش فناوری های نوین در بهبود کیفیت آموزش در مدارس متوسطه انجام شد. جامعه آماری شامل دانش آموزان و معلمان مدارس متوسطه اول و دوم نواحی ۲ و ۳ شهر کرمانشاه در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ بود. داده ها با استفاده از پرسشنامه و مصاحبه جمع آوری و با روش های آماری توصیفی و استنباطی تحلیل شدند. یافته ها نشان داد که فناوری های نوین آموزشی، به ویژه پلتفرم های مدیریت یادگیری، محتوای چندرسانه ای و ابزارهای تعاملی، باعث افزایش انگیزه، یادگیری فعال، مشارکت دانش آموزان و شخصی سازی فرآیند یادگیری می شوند. با این حال، محدودیت های زیرساختی، کمبود آموزش های تخصصی معلمان و مقاومت فرهنگی، از عوامل محدودکننده اثرگذاری فناوری هستند. نتایج پژوهش تاکید می کند که ادغام موفق فناوری در آموزش نیازمند زیرساخت مناسب، توانمندسازی معلمان، محتوای استاندارد و حمایت مدیریتی است. استفاده هدفمند از فناوری می تواند کیفیت آموزش در مدارس متوسطه را بهبود دهد و دانش آموزان را برای مواجهه با چالش های آموزشی و مهارتی قرن بیست و یکم آماده سازد.

کلیدواژه ها:

فناوری های نوین ، کیفیت آموزش ، مدارس متوسطه ، یادگیری فعال ،