بررسی اثر آموزش مبتنی بر بازی نقش آفرینی بر تقویت مهارت های اجتماعی دانش آموزان

هدف این پژوهش بررسی اثر آموزش مبتنی بر بازی نقش آفرینی بر تقویت مهارت های اجتماعی دانش آموزان مدارس ابتدایی شهر تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ بود. روش پژوهش شبه آزمایشی با طرح پیش آزمون و پس آزمون و گروه کنترل بود و جامعه آماری شامل دانش آموزان پایه های چهارم تا ششم بود. نمونه ای به روش تصادفی چندمرحله ای انتخاب شد و تعداد ۳۰ دانش آموز در هر گروه آزمایش و کنترل شرکت کردند. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه مهارت های اجتماعی با روایی و پایایی تاییدشده بود. گروه آزمایش تحت آموزش ۸ جلسه ای بازی نقش آفرینی قرار گرفت، در حالی که گروه کنترل برنامه عادی مدرسه را دنبال می کرد. داده ها با استفاده از آزمون کوواریانس (ANCOVA) تحلیل شد. یافته ها نشان داد که آموزش مبتنی بر بازی نقش آفرینی باعث افزایش معنادار مهارت های اجتماعی در گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل شد. همچنین مولفه های ارتباطی، همکاری، همدلی و مدیریت تعارض در گروه آزمایش بهبود قابل توجهی داشتند. نتایج حاکی از آن است که بازی های نقش آفرینی به عنوان روشی فعال و مشارکتی، محیطی امن برای تمرین مهارت های اجتماعی فراهم می کند و می تواند اعتماد به نفس و انگیزه دانش آموزان را در تعاملات گروهی افزایش دهد. پژوهش حاضر تاکید می کند که ادغام بازی های نقش آفرینی در برنامه های آموزشی مدارس ابتدایی می تواند به توسعه مهارت های اجتماعی و روان شناختی دانش آموزان کمک شایانی نماید.

کلیدواژه ها:

مهارت های اجتماعی ، بازی نقش آفرینی ، آموزش فعال