تاثیر آموزش پایدار و محیط زیستی بر نگرش مسئولانه دانش آموزان ابتدایی

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر آموزش پایدار و محیط زیستی بر نگرش مسئولانه دانش آموزان ابتدایی شهر همدان در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ انجام شد. روش پژوهش از نوع همبستگی-علی بود و جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان مدارس ابتدایی شهر همدان بود که با استفاده از نمونه گیری تصادفی چندمرحله ای، نمونه ای نماینده انتخاب گردید. داده ها با پرسشنامه نگرش مسئولانه محیط زیستی و آزمون ارزیابی یادگیری پایدار و محیط زیستی جمع آوری شدند و با استفاده از روش های آمار توصیفی، همبستگی و رگرسیون خطی تحلیل گردیدند. یافته ها نشان داد که آموزش های پایدار و محیط زیستی تاثیر مثبت و معناداری بر نگرش مسئولانه دانش آموزان دارد و مشارکت فعال و تجربی دانش آموزان در فرآیند یادگیری، عامل کلیدی در تقویت نگرش های مسئولانه است. همچنین تفاوت های فردی و زمینه ای مانند جنسیت، پایه تحصیلی و تجربه های محیط زیستی در شدت نگرش مسئولانه موثر بودند. نتایج پژوهش نشان می دهد که آموزش محیط زیستی و پایدار نه تنها دانش و مهارت های زیست محیطی دانش آموزان را افزایش می دهد، بلکه نگرش ها و رفتارهای مسئولانه آنان را نیز تقویت می کند و زمینه ساز تربیت شهروندان مسئول و آگاه می شود.

کلیدواژه ها:

آموزش پایدار ، آموزش محیط زیستی ، نگرش مسئولانه ، دانش آموزان ابتدایی ، توسعه پایدار