بررسی تاثیر آموزش مبتنی بر فناوری اطلاعات و ارتباطات (ICT) بر خلاقیت و تفکر انتقادی دانش آموزان

پیشرفت سریع فناوری های اطلاعات و ارتباطات (ICT) در دهه های اخیر، نظام های آموزشی را با فرصت ها و چالش های نوینی مواجه ساخته است. آموزش مبتنی بر ICT به عنوان یکی از رویکردهای نوین یاددهی–یادگیری، نقش مهمی در تحول روش های آموزشی و ارتقای مهارت های شناختی دانش آموزان ایفا می کند. از جمله مهارت های اساسی مورد تاکید در اسناد بالادستی آموزش و پرورش و نظریه های یادگیری قرن بیست ویکم، خلاقیت و تفکر انتقادی است که به دانش آموزان امکان می دهد با مسائل پیچیده به صورت تحلیلی، انعطاف پذیر و نوآورانه مواجه شوند. هدف این مقاله، بررسی تاثیر آموزش مبتنی بر فناوری اطلاعات و ارتباطات بر خلاقیت و تفکر انتقادی دانش آموزان و ارائه یک چارچوب مفهومی تلفیقی برای تبیین این رابطه است. روش پژوهش از نوع نظری–تحلیلی بوده و با استفاده از مرور نظام مند ادبیات پژوهشی داخلی و خارجی انجام شده است (Author, Year). یافته های مطالعات پیشین نشان می دهد که استفاده هدفمند از ابزارهای ICT نظیر محیط های یادگیری الکترونیکی، چندرسانه ای های آموزشی، شبیه سازها و شبکه های اجتماعی آموزشی می تواند از طریق افزایش تعامل، یادگیری فعال، خودتنظیمی و حل مسئله، زمینه ساز رشد خلاقیت و تفکر انتقادی در دانش آموزان شود (Author, Year). با این حال، اثربخشی این رویکرد به عواملی چون شایستگی دیجیتال معلمان، طراحی آموزشی مناسب، زیرساخت های فناوری و ویژگی های یادگیرندگان وابسته است (Author, Year). در این مقاله، با تلفیق نظریه های یادگیری سازنده گرایی، یادگیری اجتماعی و مدل های یادگیری مبتنی بر فناوری، چارچوب مفهومی جامعی ارائه می شود که مسیر تاثیرگذاری ICT بر خلاقیت و تفکر انتقادی را تبیین می کند. نتایج این مقاله می تواند به سیاست گذاران آموزشی، برنامه ریزان درسی و معلمان در طراحی و اجرای موثر آموزش های مبتنی بر فناوری جهت ارتقای مهارت های شناختی دانش آموزان کمک نماید.