یادگیری مشارکتی: کلید ارتقای تعامل و مهارت های اجتماعی در کلاس درس

یادگیری مشارکتی به عنوان یک رویکرد نوین آموزشی، با تاکید بر تعامل فعال دانش آموزان و همکاری گروهی، در سال های اخیر توجه زیادی در حوزه آموزش و پرورش پیدا کرده است. این روش، برخلاف آموزش سنتی که محوریت آن معلم و انتقال اطلاعات است، فرصتی فراهم می آورد تا دانش آموزان در فرآیند یادگیری نقش فعال ایفا کنند، توانایی حل مسئله را بهبود بخشند و مهارت های اجتماعی خود را تقویت کنند. پژوهش های علمی نشان داده اند که یادگیری مشارکتی موجب افزایش انگیزه یادگیری، توسعه مهارت های تفکر انتقادی، تقویت اعتماد به نفس و مسئولیت پذیری دانش آموزان می شود. علاوه بر این، ایجاد محیط یادگیری پویا و گروهی، توانایی همکاری و تعامل با دیگران را ارتقا می دهد و زمینه یادگیری پایدار و عمیق را فراهم می کند. مطالعه حاضر با مرور نظام مند منابع علمی و تحلیل ادبیات پژوهشی به بررسی ابعاد یادگیری مشارکتی، تاثیر آن بر یادگیرندگان و راهکارهای عملی اجرای موثر آن در کلاس درس پرداخته است. یافته ها نشان می دهند که اجرای صحیح یادگیری مشارکتی، علاوه بر اثرات مثبت شناختی، مهارت های غیرشناختی و اجتماعی دانش آموزان را نیز بهبود می بخشد و می تواند به عنوان یک استراتژی آموزشی اثربخش در کلاس های درس مدرن مورد استفاده قرار گیرد.واژگان کلیدی:یادگیری مشارکتی، تعامل گروهی، مهارت های اجتماعی، تفکر انتقادی، انگیزه یادگیری