بررسی نقش آموزگار در توسعه سواد هیجانی از طریق داستان سرایی تعاملی

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش آموزگار در توسعه سواد هیجانی دانش آموزان از طریق داستان سرایی تعاملی در مدارس ابتدایی شهرستان کنگاور در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ انجام شد. این مطالعه از نوع کیفی-توصیفی بوده و داده ها از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته با آموزگاران، مشاهده مستقیم کلاس ها و بررسی نمونه فعالیت های داستان سرایی تعاملی گردآوری شدند. تحلیل داده ها با استفاده از روش تحلیل محتوا و کدگذاری مفهومی صورت گرفت. یافته ها نشان داد که آموزگاران با ایجاد فضای امن و حمایت کننده، هدایت مشارکت فعال دانش آموزان و مدل سازی هیجانی توانستند به شکل موثری مهارت های شناخت هیجانی، همدلی و تنظیم هیجان دانش آموزان را تقویت کنند. همچنین مشخص شد که سواد هیجانی آموزگار و کیفیت اجرای داستان سرایی تعاملی نقش تعیین کننده ای در موفقیت فرایند آموزشی دارد. محدودیت هایی مانند کمبود زمان کلاس و فشار محتوای آموزشی، تاثیر فعالیت ها را کاهش می دهد، اما استفاده از راهبردهای خلاقانه توسط آموزگاران می تواند این محدودیت ها را جبران کند. نتایج پژوهش اهمیت توانمندسازی آموزگاران، طراحی فعالیت های تعاملی و ادغام داستان سرایی تعاملی در برنامه درسی را برای ارتقای سواد هیجانی دانش آموزان نشان می دهد.

کلیدواژه ها:

آموزگار ، سواد هیجانی ، داستان سرایی تعاملی ، مهارت های هیجانی