قدرت سکوت: طراحی فضاهای یادگیری برای دانش آموزان درون گرا در دنیای برون گرا سالار

چکیدهنظام های آموزشی مدرن، چه در طراحی فیزیکی فضاها و چه در روش های تدریس و ارزشیابی، به طور فزاینده ای به سمت «ایده آل برون گرایی» متمایل شده اند. در این پارادایم، دانش آموز ایده آل کسی است که اجتماعی، پرحرف، و مشتاق به کار گروهی مداوم باشد. این رویکرد تک بعدی، جمعیت قابل توجهی از دانش آموزان - یعنی درون گرایان را که یک سوم تا نیمی از جمعیت کلاس را تشکیل می دهند - نادیده می گیرد و پتانسیل های عمیق آن ها را سرکوب می کند. مقاله حاضر با استناد به مبانی عصب شناسی و روانشناسی تفاوت های فردی، استدلال می کند که مدارس کنونی ناخواسته محیطی خصمانه برای سیستم عصبی درون گرایان ایجاد کرده اند. با بررسی تفاوت های فیزیولوژیک در پردازش محرک ها و مسیرهای عصبی پاداش، این پژوهش چارچوبی نوین برای «معماری سکوت» در مدارس ارائه می دهد. این چارچوب شامل بازطراحی فضای فیزیکی کلاس برای ایجاد «کنح های امن»، بازنگری در پداگوژی کار گروهی، و اصلاح روش های ارزشیابی مشارکت است. هدف نهایی، خلق اکوسیستمی آموزشی است که در آن سکوت نه به عنوان فقدان مشارکت، بلکه به عنوان نوعی متفاوت و عمیق از حضور به رسمیت شناخته شود و «قدرت نرم» دانش آموزان درون گرا شکوفا گردد.

کلیدواژه ها:

درون گرایی ، برون گرایی ، طراحی آموزشی ، روانشناسی تربیتی ، فضای یادگیری ، تنوع عصبی ، سکوت فعال.