پیشگیری از آسیب های اجتماعی با استفاده از بازی های جدی و شبیه سازی های تعاملی

چکیدهدر عصر دیجیتال، الگوهای سنتی آموزش و پیشگیری از آسیب های اجتماعی که مبتنی بر سخنرانی، پند و اندرز و انتقال یک سویه اطلاعات بودند، کارایی خود را در برابر پیچیدگی های ذهنی نسل جدید و تنوع تهدیدات محیطی از دست داده اند. این مقاله به بررسی پارادایم نوین «بازی وارسازی پیشگیری» با تمرکز بر «بازی های جدی» (Serious Games) و شبیه سازی های تعاملی (Interactive Simulations) می پردازد. هدف اصلی، تحلیل مکانیسم هایی است که از طریق آن ها بازی ها می توانند به عنوان ابزاری قدرتمند برای مداخله زودرس، تغییر نگرش و توانمندسازی رفتاری در برابر آسیب هایی نظیر اعتیاد، خشونت، قلدری سایبری و رفتارهای پرخطر عمل کنند. با تکیه بر نظریات یادگیری تجربی، علوم اعصاب شناختی و روان شناسی تغییر رفتار، استدلال می شود که بازی های جدی با ایجاد محیطی امن برای «تجربه شکست» و مشاهده پیامدها بدون پرداخت هزینه واقعی، شکاف میان «دانش» و «رفتار» را پر می کنند. مقاله در ۸ بخش مجزا، ابعاد مختلف این رویکرد از مبانی نظری و روان شناختی تا کاربردهای عملی در حوزه های اعتیاد، خشونت، مهارت های زندگی و چالش های اخلاقی و تکنولوژیک را واکاوی می کند و بر لزوم ادغام این ابزارها در نظام آموزشی و تربیتی تاکید می ورزد.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: بازی های جدی ، آسیب های اجتماعی ، شبیه سازی تعاملی ، پیشگیری از اعتیاد ، مهارت های زندگی ، یادگیری تجربی ، واقعیت مجازی ، گیمیفیکیشن ، تاب آوری.