آموزش برای توسعه پایدار: پروژه های کلاسی مرتبط با محیط زیست، انرژی های پاک و مصرف مسئولانه

در عصر حاضر، بحران های زیست محیطی نظیر تغییرات اقلیمی، کمبود منابع آب شیرین، انقراض گونه ها و انباشت زباله، مرزهای تاب آوری سیاره زمین را تهدید می کنند. آموزش برای توسعه پایدار (ESD) به عنوان یک ضرورت استراتژیک در نظام های آموزشی مدرن، فراتر از انتقال دانش صرف درباره طبیعت است؛ این رویکرد به دنبال توانمندسازی دانش آموزان برای اتخاذ تصمیمات آگاهانه و انجام اقدامات مسئولانه برای حفظ تمامیت محیط زیست، زیست پذیری اقتصادی و عدالت اجتماعی برای نسل های کنونی و آینده است. مقاله حاضر با هدف تبیین راهکارهای عملیاتی برای پیاده سازی مفاهیم پایداری در مدارس ایران، به بررسی نقش پروژه های کلاسی تعاملی در سه محور اصلی محیط زیست، انرژی های پاک و مصرف مسئولانه می پردازد. با اتکا به مبانی نظری سازنده گرایی و یادگیری تجربه محور، این پژوهش استدلال می کند که گذار از “سواد زیست محیطی نظری” به “شایستگی کنشگری” نیازمند درگیر کردن دانش آموزان در حل مسائل واقعی مدرسه و محله است. در این راستا، ۸ بخش اصلی شامل مبانی نظری، روان شناسی تغییر رفتار، مدیریت انرژی، حفاظت از آب، مدیریت پسماند، تنوع زیستی، اقتصاد چرخشی و نقش جامعه محلی مورد واکاوی قرار گرفته و برای هر بخش، نمونه های عملی و بومی سازی شده ارائه می شود.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: آموزش توسعه پایدار (ESD) ، سواد اکولوژیکی ، انرژی های تجدیدپذیر ، مصرف مسئولانه ، مدارس سبز ، یادگیری پروژه محور ، تغییر اقلیم ، شهروندی زیست محیطی