جنسیت و فناوری: تشویق دختران به مشارکت در حوزه های STEM از طریق الگوسازی و پروژه های عملی

در عصری که اقتصاد جهانی به سرعت به سمت دیجیتالی شدن و اتوماسیون پیش می رود، حوزه های علوم، فناوری، مهندسی و ریاضیات (STEM) به عنوان ستون فقرات توسعه پایدار شناخته می شوند. با این حال، شکاف جنسیتی عمیق و پایداری در این حوزه ها، به ویژه در رشته های مهندسی و علوم کامپیوتر، وجود دارد که نه تنها یک مسئله عدالت اجتماعی، بلکه یک چالش اقتصادی بزرگ محسوب می شود. این مقاله با رویکردی تحلیلی و راهبردی، به واکاوی علل جامعه شناختی و روان شناختی عدم مشارکت کافی دختران در STEM می پردازد. با تمرکز بر دو مکانیسم مداخله گر کلیدی، یعنی “الگوسازی” (Modeling) و “یادگیری مبتنی بر پروژه” (PBL)، این پژوهش نشان می دهد که چگونه تغییر شیوه های آموزشی و معرفی الگوهای ملموس می تواند خودپنداره علمی دختران را بازسازی کند. یافته ها حاکی از آن است که دختران نه به دلیل فقدان استعداد، بلکه به دلیل ادراک عدم تعلق و کمبود معنای اجتماعی در آموزش های سنتی، از این مسیر خارج می شوند. این مقاله راهکارهایی عملی برای سیاست گذاران، مربیان و والدین ارائه می دهد تا اکوسیستمی فراگیر برای شکوفایی پتانسیل دختران فراهم آورند.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: شکاف جنسیتی ، آموزش STEM ، الگوسازی ، یادگیری پروژه محور ، خودکارآمدی ، هویت علمی دختران ، کلیشه های جنسیتی ، آموزش مهندسی.