آموزش فراگیر (Inclusive Education): استفاده از فناوری های کمکی (مانند نرم افزارهای تبدیل متن به گفتار) برای دانش آموزان با نیازهای ویژه

چکیدهدر پارادایم نوین آموزشی، حق آموزش باکیفیت برای همه کودکان، فارغ از تفاوت های فردی، جسمی و شناختی، یک اصل بنیادین حقوق بشری است. آموزش فراگیر (Inclusive Education) به معنای ایجاد محیطی است که در آن دانش آموزان دارای معلولیت در کنار همسالان عادی خود، با حمایت های لازم، به یادگیری بپردازند. در این میان، فناوری های کمکی (Assistive Technologies - AT) به عنوان پل ارتباطی میان ناتوانی فرد و تقاضاهای محیط آموزشی عمل می کنند. این مقاله به بررسی عمیق و همه جانبه نقش فناوری در تحقق آموزش فراگیر می پردازد. تمرکز اصلی بر تحلیل چگونگی تبدیل ناتوانی به توانمندی از طریق ابزارهایی نظیر نرم افزارهای تبدیل متن به گفتار، صفحه خوان ها، ابزارهای جایگزین حرکتی و هوش مصنوعی است. مقاله حاضر با رویکردی انتقادی و کاربردی، ضمن معرفی جدیدترین دستاوردهای تکنولوژیک برای گروه های مختلف (نابینایان، ناشنوایان، اختلالات یادگیری، اوتیسم و معلولیت های جسمی)، به چالش های پیاده سازی، لزوم تغییر نگرش پداگوژیک معلمان و آینده این فناوری ها در عصر هوش مصنوعی می پردازد. هدف نهایی، تبیین این واقعیت است که فناوری نه صرفا یک ابزار جانبی، بلکه شرط لازم برای عدالت آموزشی در قرن ۲۱ است.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: آموزش فراگیر ، فناوری کمکی ، نیازهای ویژه ، ناتوانی یادگیری ، دسترس پذیری دیجیتال ، تبدیل متن به گفتار ، عدالت آموزشی ، طراحی جهانی برای یادگیری (UDL).