طراحی مداخله روانی–تربیتی برای تقویت اعتمادبه نفس تحصیلی در دانش آموزان

اعتمادبه نفس تحصیلی به عنوان یکی از مولفه های کلیدی خودکارآمدی تحصیلی، نقشی حیاتی در موفقیت، تعهد و سلامت روان دانش آموزان ایفا می کند. این مفهوم فراتر از دانش صرف است و شامل باور فرد به توانایی های خود در مواجهه با تکالیف و چالش های یادگیری می باشد. پژوهش حاضر به طراحی یک چارچوب نظری و عملیاتی برای یک مداخله روانی–تربیتی با هدف تقویت این سازه مهم در محیط مدرسه می پردازد. این مقاله با رویکردی توصیفی–تحلیلی و غیرآماری، ابتدا به تعریف و تبیین ابعاد شناختی، عاطفی و رفتاری اعتمادبه نفس تحصیلی پرداخته و سپس مبانی نظری آن را بر اساس دیدگاه های انسان گرا، شناختی–رفتاری و اجتماعی–شناختی مورد بررسی قرار می دهد. در بخش طراحی مداخله، اصول بنیادین، مخاطبان هدف، و راهبردهای عملیاتی نظیر ارائه بازخورد سازنده، آموزش مهارت های خودآگاهی و ایجاد محیط کلاس حمایتی تشریح می گردد. تاکید اصلی بر نقش محوری معلم و مشاور در فرآیند مداخله است تا از طریق مداخلات سیستمی، زمینه لازم برای درونی سازی موفقیت ها و کاهش اضطراب مرتبط با عملکرد تحصیلی فراهم شود. در نهایت، پیامدهای مورد انتظار و چالش های اجرایی این مداخله مورد بحث قرار می گیرد تا مدل پیشنهادی قابلیت انطباق پذیری بالایی در نظام های آموزشی داشته باشد.

کلیدواژه ها:

اعتمادبه نفس تحصیلی ، روان شناسی تربیتی ، مداخله روانی–تربیتی ، خودکارآمدی ، آموزش مهارت های اجتماعی و عاطفی