یادگیری ترکیبی (Hybrid) در کلاس های ابتدایی

در عصر حاضر، نظام های آموزشی جهان با تحولات شگرفی روبرو شده اند که گذار از آموزش سنتی صرف به سمت مدل های انعطاف پذیرتر را اجتناب ناپذیر کرده است. یادگیری ترکیبی (Hybrid Learning) به عنوان رویکردی که آموزش حضوری و چهره به چهره را با آموزش آنلاین و دیجیتال درهم می آمیزد، پتانسیل بالایی برای تحول در آموزش ابتدایی دارد. این پژوهش به بررسی ابعاد مختلف پیاده سازی یادگیری ترکیبی در مدارس ابتدایی می پردازد. اهمیت این موضوع در دوره ابتدایی به دلیل ویژگی های رشدی کودکان، نیاز به تعاملات اجتماعی و وابستگی به والدین، دوچندان است. در این مقاله، ضمن تبیین مبانی نظری و مدل های اجرایی مناسب برای کودکان، به نقش تغییر یافته معلمان، دانش آموزان و والدین پرداخته می شود. همچنین چالش های زیرساختی، فرهنگی و پداگوژیکی در بستر نظام آموزشی ایران مورد واکاوی قرار می گیرد. نتایج نشان می دهد که موفقیت یادگیری ترکیبی در دوره ابتدایی نیازمند طراحی آموزشی مبتنی بر بازی وارسازی، تقویت سواد دیجیتال معلمان و والدین، و ایجاد عدالت آموزشی است.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: یادگیری ترکیبی ، آموزش ابتدایی ، تکنولوژی آموزشی ، مدارس ایران ، آموزش آنلاین ، تلفیق آموزشی ، نقش والدین.