توسعه همکاری های جامعه و مدرسه برای بهبود تدریس

تحولات گسترده اجتماعی، فرهنگی و فناورانه در دهه های اخیر، کارکردهای سنتی مدرسه را با چالش های نوینی مواجه ساخته است. مدرسه دیگر نهادی مستقل و جدا از بستر اجتماعی پیرامون خود تلقی نمی شود، بلکه به عنوان بخشی از یک نظام اجتماعی پویا، نیازمند تعامل، همکاری و هم افزایی مستمر با خانواده ها، نهادهای محلی، سازمان های فرهنگی و اجتماعی و سایر بازیگران جامعه است. همکاری های جامعه و مدرسه به عنوان یکی از رویکردهای نوین در مدیریت و بهبود نظام های آموزشی، نقشی اساسی در ارتقای کیفیت تدریس، افزایش اثربخشی یادگیری و پاسخ گویی آموزش به نیازهای واقعی دانش آموزان ایفا می کند. هدف این مقاله، بررسی ابعاد نظری و عملی توسعه همکاری های جامعه و مدرسه و تحلیل نقش آن در بهبود فرآیند تدریس است. در این راستا، ضمن تبیین مبانی مفهومی و نظری همکاری مدرسه و جامعه، به نقش خانواده، نهادهای محلی، سرمایه اجتماعی، مشارکت های بین بخشی و چالش های پیش روی این همکاری ها پرداخته می شود. نتایج بررسی های نظری و پژوهش های داخلی نشان می دهد که توسعه تعامل سازنده میان مدرسه و جامعه، می تواند به غنی سازی محتوای درسی، تقویت انگیزه معلمان و دانش آموزان، و ارتقای کیفیت تدریس منجر شود.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: همکاری مدرسه و جامعه ، بهبود تدریس ، مشارکت اجتماعی ، خانواده و مدرسه ، کیفیت آموزش