آموزش احساسی ، هوش مصنوعی، تلفیق عاطفه و فناوری در یادگیری

تحولات فناورانه در دهه های اخیر، به ویژه پیشرفت های شتابان در حوزه هوش مصنوعی، نظام های آموزشی را با دگرگونی های بنیادین مواجه ساخته است. یکی از مهم ترین ابعاد این تحول، توجه به نقش احساسات، عواطف و هیجانات در فرآیند یادگیری است؛ امری که در قالب «آموزش احساسی» یا یادگیری عاطفه محور مورد بررسی قرار می گیرد. آموزش احساسی بر این اصل استوار است که یادگیری صرفا یک فعالیت شناختی نیست، بلکه عواطف، انگیزش، همدلی و تنظیم هیجانی نقش تعیین کننده ای در کیفیت و عمق یادگیری ایفا می کنند. در این میان، هوش مصنوعی با قابلیت تحلیل داده های رفتاری، تشخیص الگوهای هیجانی و شخصی سازی مسیرهای یادگیری، امکان تلفیق عاطفه و فناوری را بیش از پیش فراهم کرده است. این مقاله با رویکردی تحلیلی توصیفی، به بررسی مفهوم آموزش احساسی، مبانی نظری آن، ظرفیت ها و چالش های هوش مصنوعی در این حوزه، کاربردهای عملی در محیط های یادگیری، ملاحظات اخلاقی و پیامدهای فرهنگی و تربیتی این تلفیق می پردازد. هدف اصلی مقاله، تبیین جایگاه آموزش احساسی مبتنی بر هوش مصنوعی به عنوان یکی از رویکردهای نوین و آینده محور در نظام های آموزشی معاصر است.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: آموزش احساسی ، هوش مصنوعی ، یادگیری عاطفه محور ، فناوری آموزشی ، تنظیم هیجان ، یادگیری شخصی سازی شده