یاددهی و یادگیری در عصر مدرسه هوشمند

با ورود بشر به هزاره سوم و ظهور عصر اطلاعات و ارتباطات، نظام های آموزشی در سراسر جهان دستخوش تغییرات بنیادین شده اند. مدرسه هوشمند به عنوان یکی از مهم ترین دستاوردهای تلفیق فناوری با آموزش، بستری را فراهم آورده که در آن فرآیندهای سنتی یاددهی و یادگیری به رویکردهای نوین، تعاملی و دانش آموزمحور تبدیل شده اند. این مقاله به بررسی ابعاد مختلف یاددهی و یادگیری در مدارس هوشمند می پردازد و تاثیرات آن را بر نقش معلمان، دانش آموزان، محتوای درسی و زیرساخت های آموزشی تحلیل می کند. هدف اصلی این پژوهش، تبیین گذار از حافظه محوری به سمت تفکر انتقادی و خلاقیت در بستر فناوری اطلاعات است. در این راستا، با استناد به نظریات و پژوهش های اندیشمندان ایرانی، چالش های پیاده سازی این مدارس در ایران، از جمله موانع فرهنگی، زیرساختی و مدیریتی مورد واکاوی قرار گرفته است. نتایج نشان می دهد که هوشمندسازی مدارس تنها تجهیز سخت افزاری نیست، بلکه نیازمند تغییر در فلسفه تربیتی و توانمندسازی نیروی انسانی است.

کلیدواژه ها:

واژگان کلیدی:مدرسه هوشمند ، فرآیند یاددهی-یادگیری ، فناوری اطلاعات و ارتباطات ، آموزش الکترونیکی ، مدیریت آموزشی ، تحول بنیادین ، سواد دیجیتال ، برنامه درسی.