تحلیل نقش ذهن آگاهی در کاهش رفتارهای پرخاشگرانه دانش آموزان

پرخاشگری، به عنوان یک معضل رفتاری پیچیده، در سالیان اخیر به یکی از چالشهای اصلی نظام آموزشی در سراسر جهان، و بهویژه در مدارس ابتدایی ایران، تبدیل شده است. این پدیده در دانشآموزان، علاوه بر ایجاد اختلال در فرایند یادگیری، میتواند به کاهش عملکرد تحصیلی، افت عزت نفس، انزوای اجتماعی، و حتی در موارد شدیدتر، به مشکلات حقوقی و قضایی منجر شود. مناطق جنوبی ایران، به دلیل ویژگیهای خاص فرهنگی، اجتماعی، و حتی آب و هوایی، ممکن است با نمودهای متفاوتی از پرخاشگری در مدارس مواجه باشند که نیازمند رویکردهای بومی و متناسب با شرایط محلی استهدف پژوهش حاضر بررسی نقش برنامههای ذهنآگاهی در کاهش رفتارهای پرخاشگرانه دانشآموزان ابتدایی استان هرمزگان است.دادههای پژوهش با بهرهگیری از رویکرد ترکیبی (کمی-کیفی) و با مشارکت ۲۰۰ دانشآموز و ۳۰ معلم از مدارس ابتدایی بندرعباس جمعآوری شد. نتایج نشان داد ذهنآگاهی از طریق تقویت کنترل هیجان، بهبود همدلی و کاهش واکنشهای تکانهای تاثیر معناداری در کاهش پرخاشگری دارد. اجرای کلاسهای کوتاهمدت مدیتیشن، دفترچه احساسات و تمرین تنفس عمیق منجر به کاهش چشمگیر در ردهبندی پرخاشگری رفتاری و کلامی شد. یافتهها بر ضرورت ادغام آموزش ذهنآگاهی در برنامههای رسمی و غیررسمی مدارس ابتدایی جنوب ایران تاکید دارند. این مطالعه با ارائهی شواهد مستند، گام مهمی در جهت بومیسازی مداخلات مبتنی بر ذهنآگاهی در نظام آموزشی ایران، بهویژه در مناطق دارای چالشهای اجتماعی و فرهنگی خاص، برمیدارد.

کلیدواژه ها:

ذهن آگاهی ، پرخاشگری ، سلامت روان ، دانش آموز ابتدایی ، جنوب ایران