اثر روشها و رویکردهای نو در دانش آموزان

پژوهشگر آمریکایی چارلز سیلبرمن چهل سال پیش کتابی با عنوان "بحران در کلاس درس" منتشر کرد. وی در این کتاب دیدگاهی ارائه داد که طبق این دیدگاه مدارس مکان هایی خشک و استریل برای یادگیری هستند. این نظریه جهان آموزش را شگفت زده کرد زیرا او در نظریه اش نحوه ی تدریس در کلاس های درس را برای بیشتر دانش آموزان نا کار آمد میدانست.آیا دلیل بی علاقه گی دانش آموزان به یاد گیری در مدرسه همین است؟ نزدیک به ۴۰ سال است که از انتشار نظریه سیلبرمن می گذر اما هنوز هم بسیاری از مدارس از نتایج نظریه او برای بهبود کیفت کارشان استفاده می کنند.هر معلمی می خواهد دانش آموزانش فعال، با انگیزه و درگیر فرآیند یادگیری باشند. با این حال، گاهی اوقات، دانش آموزان تمایلی به مشارکت ندارند. اینها دانش آموزانی هستند که به سوالات پاسخ نمی دهند، سرشان را پایین می اندازند یا از شرکت در فعالیت های کلاسی خودداری می کنند. گاهی اوقات، آن ها اصلا علاقه مند به نظر نمی رسند.اینکه معلم، دانش آموزان بی علاقه به درس را درک کند و نحوه ی مشارکت دادن آن ها در فعالیت های کلاسی را بشناسد، نقش مهمی در موفقیت این دانش آموزان و پیشرفت تحصیلی آن ها دارد. قطعا ما نمی توانیم کودکان و نوجوانان را مجبور به فعالیت درسی کنیم، اما با حمایت، تشویق و توانمندسازی آن ها، می توانیم کاری کنیم که تا جایی که تمایل دارند، در این زمینه مشارکت داشته باشند.شما به عنوان یک معلم باید بتوانید دانش آموزانی که نسبت به یاد گیری بی علاقه هستند را جذب کنید. بعضی از دانش آموزان نسبت به موضوعی که معلم به صورت تدریس خصوصی، تدریس می کند بی علاقه هستند، بعضی دیگر یک مکانیزم دفاعی در برابر یادگیری نشان میدهند و بعضی دیگر هم فقط با روش های خاص آموزش جذب موضوع می شوند. کلید حل این مشکل این است که بفهمیم علت عدم توجه و علاقه ی دانش آموز نسبت به یادگیری چیست و بعد از کشف علت با استفاده از تکنیک های یادگیری او را جذب کنیم

کلیدواژه ها:

آموزش ، علاقه ، درس ، یادگیری ، آموزگار