بررسی نقش یادگیری با استفاده از هوش مصنوعی بر خودنظم دهی و انگیزه تحصیلی دانش آموزان

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 18

فایل این مقاله در 24 صفحه با فرمت PDF و WORD قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

EPCS04_8784

تاریخ نمایه سازی: 12 بهمن 1404

چکیده مقاله:

ظهور فناوری های نوین و به ویژه هوش مصنوعی، تحولات شگرفی را در نظام های آموزشی ایجاد کرده و همراه با خود فرصت ها و موانع جدیدی به همراه آورده است. این فناوری با بهره گیری از ابزارهای هوشمند و سیستم های تطبیق پذیر، بستر یادگیری شخصی سازی شده، بازخورد فوری، تحلیل داده های آموزشی و محیط های تعاملی را مهیا می سازد. این امکانات به یادگیرندگان کمک می کند تا اهداف تحصیلی خود را برنامه ریزی کرده، روند پیشرفت خود را پایش و در نهایت فرآیند یادگیری خود را بهبود بخشند. شواهد پژوهشی حاکی از آن است که استفاده کارآمد از هوش مصنوعی می تواند مهارت های خودنظم دهی، انگیزش و مشارکت تحصیلی را تقویت کرده و عملکرد دانش آموزان را ارتقا دهد. ابزارهای هوشمند توانایی دانش آموزان را در تعیین اهداف، نظارت بر پیشرفت و تجربه یادگیری فعال و دلپذیر افزایش می دهند. با این وجود، هنگام طراحی و پیاده سازی هوش مصنوعی باید محدودیت ها و چالش های مهمی را در نظر گرفت. وابستگی بیش از حد به فناوری می تواند مهارت های تفکر انتقادی، حل مسئله و تحلیل داده ها را کاهش داده و جایگاه معلم را تحت تاثیر قرار دهد. همچنین، جمع آوری و پردازش اطلاعات شخصی نگرانی هایی را در زمینه حریم خصوصی و امنیت داده ها ایجاد می کند که نیازمند تدوین چارچوب های قانونی و اخلاقی است. میزان اثربخشی هوش مصنوعی به طراحی ابزارها، میزان تعامل انسانی، بستر آموزشی و ویژگی های فردی یادگیرندگان بستگی دارد. استفاده آگاهانه از فناوری به همراه آموزش معلمان، آماده سازی دانش آموزان و تقویت مهارت های مکمل، شرط لازم برای دستیابی به مزایای بالقوه این فناوری است. هوش مصنوعی با فراهم کردن محیط های یادگیری متناسب با نیاز فرد، بازخورد سریع و افزایش مشارکت فعال، می تواند فرآیند یادگیری را کارآمدتر، انگیزشی تر و جذاب تر کند. در عین حال، مدیریت چالش ها، حفظ ارتباط انسانی و رعایت اصول اخلاقی از الزامات بهره برداری پایدار از این فناوری محسوب می شود. در نهایت، هوش مصنوعی به عنوان عاملی تحول آفرین، فرصت های گسترده ای برای بهبود کیفیت یادگیری، تقویت خودنظم دهی و انگیزه تحصیلی دانش آموزان فراهم می آورد و جهت گیری آموزش را به سمت یادگیری فعال، منعطف و هوشمند سوق می دهد.

نویسندگان

افسانه امیدی

معاون آموزشی، اداره آموزش و پرورش ناحیه۲ کرمانشاه