بررسی تاثیر افزایش تمرکز و توجه بر فرآیند یادگیری دانش آموزان ابتدایی

فرآیند یادگیری در دوران ابتدایی، زیربنای رشد شناختی و موفقیت های تحصیلی در مراحل بعدی زندگی است؛ با این حال، یکی از موانع اصلی در دستیابی به یادگیری عمیق، ضعف در نظام های توجهی و پراکندگی تمرکز در میان دانش آموزان است. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر افزایش تمرکز و توجه بر ارتقای فرآیند یادگیری در دانش آموزان مقطع ابتدایی انجام شده است. این مطالعه تلاش دارد تا تبیین کند که چگونه تقویت مولفه های توجهی می تواند به عنوان یک ابزار واسطه ای، ظرفیت حافظه فعال را افزایش داده و منجر به تثبیت بهتر مفاهیم آموزشی شود. روش پژوهش حاضر از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون همراه با گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش شامل تمامی دانش آموزان پایه سوم ابتدایی شهر اصفهان در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ است که از میان آن ها، ۳۰ دانش آموز به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل جایگزین شدند. گروه آزمایش به مدت هشت هفته تحت آموزش های اختصاصی تقویت عملکرد اجرایی و تکنیک های ذهن آگاهی قرار گرفت، در حالی که گروه کنترل فعالیت های عادی مدرسه را دنبال کرد. ابزار جمع آوری داده ها شامل پرسشنامه توجه و تمرکز و آزمون های استاندارد پیشرفت تحصیلی بود. یافته های حاصل از تحلیل کوواریانس نشان داد که آموزش های مبتنی بر تقویت تمرکز، تاثیر مثبت و معناداری بر عملکرد تحصیلی دانش آموزان داشته است. نتایج نشان داد دانش آموزان گروه آزمایش در مقایسه با گروه کنترل، در شاخص های درک مطلب، دقت در محاسبات عددی و سرعت پردازش اطلاعات بهبود چشمگیری یافتند. در نتیجه، می توان گفت توجه و تمرکز صرفا یک استعداد ذاتی نیست، بلکه مهارتی اکتسابی است که با آموزش های هدفمند ارتقا می یابد. پیشنهاد می شود مربیان آموزشی با بهره گیری از بازی های شناختی و کاهش محرک های مزاحم در محیط کلاس، بستری مناسب برای افزایش بازدهی یادگیری فراهم کنند.

کلیدواژه ها:

تمرکز ، توجه ، فرایند یادگیری ، دانش آموز ، دوره ابتدایی