بررسی راهکارهای حل مشکلات رفتاری و آموزشی دانش آموزان دیرآموز

تفاوت های فردی دانش آموزان که حاکی از وجود تفاوت در توانایی های آنان است از مهم ترین اصول و مواردی است که همیشه باید در آموزش و پرورش مورد توجه قرار گیرد. از جمله توانایی های متفاوت کودکان که موجب تفاوت عمده بین عملکرد آنان می شود، توانایی های شناختی از جمله هوش است که میزان آن در همه افراد یکسان نیست. در نتیجه باید به آن توجه خاصی مبذول شود. زیرا نوع و سرعت آموزش باید با توانمندی های شناختی دانش آموزان هماهنگ شود.کودکان دیرآموز تنها در حیطه مهارت های تحصیلی دارای عملکردی محدودتر و ضعیف تر نسبت به همسالان خود هستند و در سایر رفتارهای انطباقی و سازشی فاقد هرگونه نقص قابل ملاحظه ای می باشند و مثل همسالان خود دارای تفاوت های فردی در حیطه های مختلف رفتاری اند نتایج و یافته های پژوهش نشان دهنده این است که کودکان دیرآموز توانایی یادگیری مهارتهای تحصیلی ضروری را دارند، اما میزان و عمق یادگیریشان نسبت به متوسط همسالانش کمتر می باشد. به طوری که نمرات هوش کودکان دیر آموز بالاتر از نمرات کودکان عقب مانده ذهنی و پایین تراز کودکان طبیعی می باشد، به همین دلیل به آن ها کودکان مرزی نیز می گویند. از آن جا که تفاوت ظاهری با دیگر کودکان ندارند، تشخیص آن ها تا زمان مدرسه به تاخیر می افتد. بر این اساس این پژوهش در صدد است به بررسی راهکارهای حل مشکلات رفتاری و آموزشی دانش آموزان دیرآموز بپردازد.

کلیدواژه ها:

توانایی ذهنی ، هوش ، دانش آموزان دیرآموز ، فرآیند یادگیری